resisto
resisto, to stand back, remain standing, stand still, halt, stop, stay, stay behind, remain, continue
BWL
the Romans halted as though commanded by a heavenly voice
I am scarcely able to resist the pain
Frieze-Dennison Vergil
resistō, stitī, 3, n.: to remain standing; stand revealed, 1.588; oppose, withstand, resist, 2.335; interpose, 2.599; halt, stop, falter, 4.76.
Could not find resistetur in Logeion dictionaries.
resistetur Verb: future passive indicative 3rd singular of resisto
rĕ -sisto, stĭti, 3, v. n.
- To stand back, remain standing anywhere (cf. resideo); to stand still, halt, stop, stay; to stay behind, remain, continue (class.; less freq. than consistere).
- A Lit.: dabo μέγα κακόν, nisi resistis ... Mane ... Mane atque asta, Plaut. Cas. 3, 6, 10 (729); cf. id. Truc. 4, 2, 38 (748); 41 (751): Resiste! Stop! Halt! Ter. And. 344; id. Phorm. 850; Poët. ap. Sen. Ep. 89, 6: quaeso ubinam illic restitit miles modo? Plaut. Poen. 2, 22 (470); cf.: ubi restiteras? id. Ps. 4, 1, 9 (913): heus! heus! tibi dico, Chaerea, inquit, restiti, Ter. Eun. 337; 303: ubi ille saepius appellatus aspexit ac restitit, Caes. B. C. 2, 35; cf.: ad haec revocantis verba resistit, Ov. M. 1, 503: ad omnes municipiorum villarumque amoenitates, Tac. H. 2, 87: restitere Romani, tamquam caelesti voce jussi, Liv. 1, 12, 7: neque certum inveniri poterat, obtinendine Brundisii causā ibi remansisset ... an inopiā navium ibi restitisset, Caes. B. C. 1, 25: postero die cum duabus legionibus in occulto restitit, id. B. G. 7, 35: Jubam revocatum finitimo bello restitisse in regno, id. B. C. 2, 38: Vettius negabat, se umquam cum Curione restitisse, that he had stopped (to talk), Cic. Att. 2, 24, 2 (al. constitisse): nihil est ubi lapsi resistamus, id. Mur. 39, 84: hostes dat in fugam, sic ut omnino pugnandi causā restiterit nemo, Caes. B. G. 5, 51 fin.: qui restitissent (sc. in urbe), Cic. Cat. 3, 2, 3; Liv. 37, 21: nec ante restitit, quam, etc., id. 2, 59: cernes saepe resistere equos, Ov. Tr. 4, 2, 54.—
- b Transf., of things: sidus nusquam resistens, Sen. Q. N. 1, praef. med.: rota, id. Med. 744: proluvies ventris, Col. 6, 7, 4.—
- B Trop.: nec resistet (vita) extra fores limenque carceris, Cic. Tusc. 5, 28, 80: quod optabile, id expetendum: quod expetendum, laudabile: deinde reliqui gradus. Sed ego in hoc resisto, I stop at this, pause here, id. Fin. 4, 18, 50; cf. Quint. 9, 3, 55; cf.: ad thalami clausas, Musa, resiste fores, Ov. A. A. 2, 704: incipit effari mediāque in voce resistit, Verg. A. 4, 76: cursus ad singula vestigia resistit, Quint. 10, 7, 14: resistens ac salebrosa oratio, id. 11, 2, 46 Spald.: verba resistunt, Ov. H. 13, 121: in secundo loco, Plin. Pan. 10, 4.—
- II To withstand, oppose, resist; to make opposition or resistance (so most freq.; cf.: repugno, adversor).
- A Esp. in milit. lang., constr. usu. with dat. or absol.
- α With dat.: cum legiones hostibus resisterent, Caes. B. G. 2, 22: paulisper nostris, id. ib. 4, 14: venientibus, signa inferentibus, id. B. C. 1, 55; 1, 82 fin.: eruptionibus, id. B. G. 7, 24 fin.: repentinae Gallorum conjurationi, id. ib. 5, 27.—Pass. impers.: alicui in acie, Nep. Hann. 5, 4: neque ulla multitudine in unum locum coactā, resisti posse Romanis, Hirt. B. G. 8, 2. —
- β Absol.: resistere neque deprecari, Caes. B. G. 4, 7; 2, 23; 4, 12; 5, 7 et saep.: acerrime, id. ib. 7, 62: audacius, id. ib. 2, 26: fortiter, id. ib. 3, 21: fortissime, id. ib. 4, 12: aegre, id. B. C. 3, 63: caeco Marte resistunt, Verg. A. 2, 335: nihil de resistendo cogitabat, Caes. B. C. 2, 34: ibi resistere ac propulsare, Sall. J. 51, 1: nedum resistendi occasionem fuerit habiturus, Curt. 7, 4, 4.— Impers. pass.: ab nostris eādem ratione quā pridie resistitur, Caes. B. G. 5, 40; so, resisti, id. ib. 1, 37; id. B. C. 3, 63.—
- B In gen.: omnia consilia consulatūs mei, quibus illi tribuno plebis pro re publicā restitissem, Cic. de Or. 2, 11, 48: alicui rei publicae causā, id. Fam. 5, 2, 6: injuriis, id. ib. 1, 5, b, 2: fortiter dolori ac fortunae, id. ib. 5, 17, 3; cf.: vix dolori, id. ib. 4, 6, 1: defensioni, i.e. to reply to, id. Verr. 2, 5, 1, § 1: factioni inimicorum, Sall. C. 34, 2: sceleri, Ov. M. 10, 322: resistere et repugnare contra veritatem non audet, Cic. Rosc. Com. 17, 51.— Impers. pass.: omnibus his (sententiis) resistitur, Caes. B. C. 1, 4; Cic. Lael. 12, 41; Quint. 4, 2, 14; 6, 4, 10: cui nec virtute resisti potest, Ov. M. 9, 200 al. — Absol.: restitit et pervicit Cato, Cic. Att. 2, 1, 8; Caes. B. C. 3, 21: resistentibus collegis, Sall. J. 37, 2: patricii contra vi resistunt, Liv. 3, 13 Drak. N. cr.: ne qua sibi statua poneretur, restitit, Nep. Att. 3, 2.—Impers. pass.: cum a Cottā primisque ordinibus acriter resisteretur, Caes. B. G. 5, 30: vix deorum opibus, quin obruatur Romana res, resisti posse, Liv. 4, 43. —
- b Transf., of things: (plaustra) adversus tempestatem nocentem non resistunt, Varr. R. R. 1, 13, 2; cf.: (fundamenta) valenter resistent contra ea, quae, etc., Col. 1, 5, 9: (Symplegades) Quae nunc immotae perstant ventisque resistunt, Ov. M. 15, 339; cf.: indejecta domus tanto malo, id. ib. 1, 288: radices frigori, Plin. 19, 5, 23, § 68: silex vehementer igni, id. 36, 22, 49, § 169: haec gemmarum genera scalpturae, id. 37, 7, 30, § 104. — Hence, of medicines, to resist, act against a disease: amiantus veneficiis resistit omnibus, Plin. 36, 19, 31, § 139; 23, 8, 80, § 152; 30, 11, 28, § 93 al.: vis tribunicia libidini restitit consulari, Cic. Agr. 2, 6.—Absol.: ut ripae fluminis cedunt aut prominentia montium resistunt, projecting mountains advance into it, Tac. A. 2, 16: ni vis humana resistat, Lucr. 5, 207: mollis ac minime resistens ad calamitates perferendas mens eorum est, Caes. B. G. 3, 19 fin. —
- III To rise again (very rare, and only trop.; syn. resurgo): post ex fluvio fortuna resistet, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 47 Vahl.): nihil est jam, unde nos reficiamus, aut ubi lapsi resistamus, we can raise ourselves up, rise again, Cic. Mur. 39, 84.
re-sisto, stitī, ere, I) stehen bleiben, a) im Zustande der Ruhe, stehen bleiben, zurückbleiben, verbleiben, verharren, ibi, Caes.: Romae, Liv.: qui obsessor Luceriae restiterat, Liv.: in regno, Caes.: an inopiā navium ibi restitisset, Caes. – b) von der Bewegung aus, stehen bleiben, stillstehen, haltmachen, Ter., Caes. u. Liv.: beata vita resistet extra fores limenque carceris, Cic.: negabat se umquam cum Curione restitisse, sei stehen geblieben, um mit ihm zu sprechen, habe mit ihm je ein Wort geredet, Cic.: resiste, bleib stehen! halt! Ter.: hospes resiste, Corp. inscr. Lat. 1, 1027: nunc fugiens, nunc resistens, Apul. – v. Lebl., resistentibus flammis, da die Flammen nicht weiter vordrangen, Tac.: rota resistit, Sen. poët.: resistit proluvies ventris, Colum. – übtr., α) still stehen, innehalten, sed ego in hoc resisto, im Reden, Cic.; ebenso Verg. Aen. 4, 76: so auch verba resistunt, Ov.: von anderen Dingen, resistit dolor intestinorum, Colum. – β) wieder festen Fuß fassen, wieder zum Stehen kommen, ubi lapsi resistamus, Cic. Mur. 84. – II) sich entgegenstellen, sich widersetzen, widerstehen, Widerstand leisten, sich zur Wehr setzen (defensiv, hingegen obsistere offensiv), a) physisch, α) v. Perf., hostibus, Caes.: venientibus, Caes.: omnibus, Nep.: alci in acie, Nep.: vi contra vim, Liv.: neque ullā multitudine resisti posse Romanis, Hirt. b. G.: neque amplius resisti iam apud eos poterat m. folg. quin u. Konj., Dict. 2, 12. – absol., nullo resistente, Nep.: adversus resistere, Nep.: resistere ac propulsare, Widerstand u. Abwehr leisten, Sall.: res. in itinere, Caes. – β) v. Lebl., plaustra adversus tempestatem non resistunt, Varro: quae nunc immotae perstant ventisque resistunt, Ov.: aut ripae fluminis cedunt aut prominentia montium resistunt (es hindern), Tac. – non res. mit folg. quo minus u. Konj., non aquam sibi resistere, quo minus mergantur, Sen. nat. qu. 2, 9, 3. – im Passiv, fluctus ingrui resistuntur, Solin. 24, 6. – b) moralisch, sero alci, Cic.: huic rogationi, Sall.: dolori fortiter, vix dolori, Cic.: lacrimis et precibus, Cic.: res. et pugnare contra veritatem, Cic.: mollis ac minime resistens ad calamitates perferendas mens eorum, Caes.: unperf., omnibus his resistitur, Caes.: cui nec virtute resisti potest, Ov. – m. folg. ne u. Konj., ne sibi statua poneretur, restitit, Nep. Att. 3, 2 (u. so Cic. de har. resp. 50. Liv. 23, 7, 4. Aur. Vict. de vir. ill. 75, 6). – m. folg. quin u. Konj., vix deorum opibus, quin obruatur Romana res, resisti potest, Liv. 4, 43, 11: cui nullā vi resisti potest m. folg. quo secius u. Konj., Cic. de inv. 2, 170. – absol., cunctabundi et resistentes (sich sträubend), Liv.: resistentibus collegis, Sall.: restitit et pervicit Cato, Cic.: cum a Cotta acriter resisteretur, Caes. – III) wieder aufstehen, post ex fluvio fortuna resistet, Enn. ann. 46. – ➳ arch. Perf. restitistei = restitisti, Corp. inscr. Lat. 1, 1006.
See: resistere
rĕsistō, (7) restĭtī, ĕre, intr., ¶ 1 sʼarrêter, ne pas avancer davantage : resiste Ter. Andr. 344, arrête-toi, cf. Cæs. C. 2, 35, 2 ; G. 5, 51, 5, etc.; Cic. Tusc. 5, 80 || [fig.] in hoc resisto Cic. Fin. 4, 50, je mʼarrête ici, je mʼen tiens là || [en part.] se tenir ferme [ne plus glisser], retrouver son aplomb : Cic. Mur. 84 ¶ 2 se tenir en faisant face : a) [t. milit.] tenir tête, résister : Cæs. G. 4, 7, 3 ; 4, 12, 2 ; 7, 62, etc.; alicui Cæs. G. 2, 22, 1, tenir tête à qqn, cf. Cæs. G. 4, 14, 4, etc. || [pass. impers.] : eadem ratione ab nostris resistitur Cæs. G. 5, 40, 3, les nôtres opposent la même résistance, cf. Cæs. G. 1, 37, 5 ; C. 3, 63 ; b) [en gén.] opposer de la résistance (alicui, alicui rei, à qqn, à qqch.) : alicui rei publicæ causa Cic. Fam. 5, 2, 6, tenir tête à qqn dans lʼintérêt de lʼÉtat ; dolori Cic. Fam. 4, 6, 1, résister à la douleur || [pass. impers.]: omnibus his sententiis resistitur Cæs. C. 1, 4, 1, on reste insensible à tous ces avis, cf. Cic. Læl. 41 || [abst ] : mens minime resistens ad calamitates perferendas Cæs. G. 3, 19, 6, raison fort peu résistante pour supporter les revers, cf. Cæs. C. 3, 21, 1 ; Cic. Att. 2, 1, 8 ; Sall. J. 37, 2 ; [pass. imp.] Cæs. G. 5, 30, 1 || [avec ne subj.] sʼopposer à ce que : Cic. Har. 50 ; Nep. Att. 3, 2 ; Liv. 23, 7, 4 || vix deorum opibus resisti potest, quin Liv. 4, 43, 11, cʼest à peine si la puissance divine pourrait sʼopposer à ce que ; c) [en parl. de choses] résister : prominentia montium resistunt Tac. Ann. 2, 16, les saillies des monts opposent une résistance ; plaustra adversus tempestatem non resistunt Varro R. 1, 13, 2, les chariots ne résistent pas au mauvais temps || navigia ostendunt non aquam sibi resistere, quominus... Sen. Nat. 2, 9, 3, les navires montrent que ce nʼest pas lʼeau qui les empêche de...
- 1. blijven staan, stoppen, stilstaan [in itinere; ad revocantis verba]; ➤ (v. niet-lev.) beata vita resistet extra fores limenque carceris; resistentibus flammis omdat de vlammen niet verder oprukten;
- 2. (achter)blijven (in: abl.; in m. abl.) [Athenis; in regno];
- 3. even ophouden, stokken [media in voce]; ➤ verba resistunt;
- 4. weer vaste voet krijgen, weer op de been komen; ➤ ubi lapsi resistamus;
- 5. verzet bieden aan, zich verzetten, zich te weer stellen tegen (m. dat.; m. ne, na ontkenning m. quin) [hostibus; venientibus; ventis; huic rogationi; dolori; lacrimis et precibus; vi contra vim]; ➤ mens resistens ad calamitates perferendas die weerstand kan bieden tegen; nullo resistente zonder enige weerstand; omnibus his resistitur.
resisto , is, restiti, titum, sistere. n. 3. (sisto.)
站住。停止。忤。敵。忤逆彼。— ei 抵擋。抗拒彼。Haec herba venenatis resistit 此草治毒。
Suggest a Translation
See an image
站住。停止。忤。敵。忤逆彼。— ei 抵擋。抗拒彼。Haec herba venenatis resistit 此草治毒。
Suggest a Translation
See an image
re-sistō stitī, —, ere,
- to stand back, remain standing, stand still, halt, stop, stay, stay behind, remain, continue: Resiste!Halt! T.: ad haec revocantis verbis resistit, O.: restitere Romani, tamquam caelesti voce iussi, L.: ibi, Cs.: in regno, Cs.: nihil est ubi lapsi resistamus, make a stand again: pugnandi causā, Cs.: nec ante restitit, quam, etc., L.: cernes saepe resistere equos, O.— Fig., to pause, stop, stay: nec resistet (vita) extra forīs in hoc, pause here: Ad thalami clausas forīs, O.: mediā in voce, V.—In war, to withstand, oppose, resist, make opposition: resistere neque deprecari, Cs.: aegre, Cs.: caeco Marte, V.: ibi, S.: resistendi occasio, Cu.: eādem ratione quā pridie ab nostris resistitur, Cs.: cum legiones hostibus resisterent, Cs.: signa inferentibus, Cs.: ei in acie, N.—To resist, oppose, reply, contend against: restitit et pervicit Cato: resistentibus collegis, S.: vi contra vim, L.: cum a Cottā acriter resisteretur, Cs.: vix deorum opibus, quin obruatur Romana res, resisti posse, L.: consilia, quibus illi tribuno pro re p. restitissem: defensioni, i. e. reply: factioni inimicorum, S.: sceleri, O.: omnibus his (sententiis) resistitur, Cs.: cui nec virtute resisti potest, O.: ne pestis removeretur: domus potuit resistere tanto Indeiecta malo, O.: vis tribunicia libidini restitit consulari.—Fig., to stand up again, rise again: post ex fluvio fortuna resistet, Enn. ap. C.
-
…conantes insecuti gladiis magnam partem eorum impeditam interfecerunt. Ipsi transire flumen non dubitaverunt et in locum iniquum progressi rursus resistentes hostes redintegrato proelio in fugam coniecerunt. Item alia in parte diversae duae legiones, undecima et octava, profligatis…
Julius Caesar, Gallic War
-
…et necessitas temporis quam ut rei militaris ratio atque ordo postulabat, cum diversae legiones aliae alia in parte hostibus resisterent saepibusque densissimis, ut ante demonstravimus, interiectis prospectus impediretur, neque certa subsidia conlocari neque quid in quaque parte…
Julius Caesar, Gallic War
-
…in hostes inferrent. Quo facto cum aliis alii subsidium ferrent neque timerent ne aversi ab hoste circumvenirentur, audacius resistere ac fortius pugnare coeperunt. Interim milites legionum duarum quae in novissimo agmine praesidio impedimentis fuerant, proelio nuntiato ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…instare et proelium redintegrare coeperunt. Romani conversa signa bipertito intulerunt prima et secunda acies, ut victis ac submotis resisteret, tertia, ut venientes sustineret. Ita ancipiti proelio diu atque acriter pugnatum est. Diutius cum sustinere nostrorum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…commotus maturandum sibi existimavit, ne, si nova manus Sueborum cum veteribus copiis Ariovisti sese coniunxisset, minus facile resisti posset. Itaque re frumentaria quam celerrime potuit comparata magnis itineribus ad Ariovistum contendit. Cum tridui viam processisset ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…contra ac ratus erat, magna vi tendere, cohortem praetoriam in medios hostis inducit eosque perturbatos atque alios alibi resistentis interficit. Deinde utrimque ex lateribus ceteros aggreditur. Manlius et Faesulanus in primis pugnantes cadunt. Catilina postquam fusas…
Sallust, Catilina
-
…plus parte lacertos. Siqua latent, meliora putat. Fugit ocior aura illa levi neque ad haec revocantis verba resistit Nympha, precor, Penei, mane Non insequor hostis nympha, mane sic agna lupum, sic cerva leonem…
Ovid, Metamorphoses
-
…At Catilina ex itinere plerisque consularibus, praeterea optumo cuique litteras mittit Se falsis criminibus circumventum, quoniam factioni inimicorum resistere nequiverit, fortunae cedere, Massiliam in exsilium proficisci, non quo sibi tanti sceleris conscius esset, sed uti…
Sallust, Catilina
-
…apertos flumina campos cumque satis arbusta simul pecudesque virosque tectaque cumque suis rapiunt penetralia sacris. Siqua domus mansit potuitque resistere tanto indeiecta malo, culmen tamen altior huius unda tegit, pressaeque latent sub gurgite turres. Iamque mare et…
Ovid, Metamorphoses
-
…signis concurrunt pila omittunt, gladiis res geritur. Veterani pristinae virtutis memores comminus acriter instare, illi haud timidi resistunt maxuma vi certatur. Interea Catilina cum expeditis in prima acie vorsari, laborantibus succurrere, integros pro sauciis arcessere…
Sallust, Catilina