spectatus
spectatus, tried, tested, proved
spectātus, a, um, Part. and P. a. of specto.
spectātus, a, um, PAdi. (v. specto), I) geprüft, bewährt, homo, Cic.: castitas, Liv.: spectatissimum sit, Liv. – a divo Hadriano in mores atque litteras spectatus, wegen seines Benehmens und seiner Kenntnisse bei H. angesehen, Gell. 13, 22 (21), 1. – II) insbes.: a) von bewährter Begabung, von bewährter Redlichkeit, vortrefflich, ansehnlich, vir, Cic.: vir spectatissimus, Cic.: femina spectatissima, Cic.: mit Infin., quo non spectatior alter voce movere fora, es besser verstand, Sil. 1, 440. – b) ansehnlich, vortrefflich, sehenswert, paeninsula spectatior, Plin.: laurus spectatissima in monte Parnasso, Plin.
1 spectātus, a, um, ¶ 1 part. de specto ¶ 2 adjt , a) éprouvé, à lʼépreuve : Cic. de Or. 1, 124 ; Cæc. 11 ; Verr. 2, pr. 29 ; spectatissimus Liv. 1, 57, 7 ; mihi spectatum est avec prop. inf. Sall. H. 3, 61, 23, cʼest pour moi un fait reconnu que ; b) estimé, considéré, en vue : spectatissimus vir Cic. Fam. 5, 12, 7, homme très considéré ; c) remarquable : spectatior pæninsula Plin. 4, 107, une péninsule assez remarquable.
- 1. beproefd, bewezen [fides; integritas; virtus];
- 2. voortreffelijk, degelijk, flink [femina; vir].
spectātus adj.with sup.
- P. of specto, tried, tested, proved: homines: homo spectatā fide: pietas per ignīs, O.: integritas, L.: ni virtus fidesque vestra spectata mihi forent, S.: id cuique spectatissimum sit, quod occurrerit, etc., i. e. let that be each one's final test, L.—Regarded, admired, respected, esteemed, worthy, excellent: vir: castitas, L.: spectatissima femina.