βαρύηχος
βᾰρύ-ηχος, ον,
- = foreg., AB 225: Sup. -ηχότατος Agath. 5.8.
que produce ruido sordo Gal.19.141, AB 225,
σώματα
βαρύηχος, schwer, d.i. laut rauschend, tosend, VLL z.B. B.A. 225.