βαρύκομπος
βαρύκομπος, loud-roaring
βᾰρῠ-κομπος, ον,
- loud-roaring, λέοντες Pi. P. 5.57.
de sordo rugido
λέοντες
βαρύ·κομπος, ος, ον [ᾰῠ] qui mugit sourdement, Pd. P. 5, 56.
Étym. β. κόμπος.
βαρύκομπος, λέοντες, dumpf brüllend, Pind. P. 5.57.
βᾰρύκομπος
- 1loud roaring βαρύκομποι λέοντες P. 5.57