βαρυθυμία
βαρυθυμία, sullenness
βᾰρυ-θῡμία, ἡ,
- sullenness, Arist. VV 1251a4, Andronic. Rhod. p.570M.; heaviness of heart, depression, J. AJ 16.10.5, Plu. Mar. 40: pl., Id. Tranq. 2.477e.
1 severidad, enfado
ὀργιλότητος δὲ ἐστὶν εἴδη τρία, ἀκροχολία, πικρία, βαρυθυμία
ὑπ' ὀργῆς καὶ βαρυθυμίας ἐπῆγε τῇ Σπάρτῃ τὸν Πύρρον
por rencor e irritación empujó a Pirro contra Esparta
2 abatimiento, depresión
Ἀριστόβουλος ἐκ βαρυθυμίας ἐπαγόμενος
ὑπὸ λύπης καὶ βαρυθυμίας ἀπορία λόγων ἔσχε
δῆλος ἦν ἑαυτὸν ὑπὸ λύπης καὶ βαρυθυμίας διαχρησόμενος
era evidente que el dolor y el abatimiento habrían de conducirle al suicidio
βαρυθυμία, ας (ἡ) [ᾰῠῡ] irritation, mécontentement, Arstt. Virt. et vit. 6, 7 ; Plut. Mar. 40 ; Alex. 70 ; M. 417d, etc.
Étym. βαρύθυμος.
βαρυθυμία, [ῡ], ἡ, Mißmut, Arist. virt. et vit. 6.7 ; Plut. Mar. 40 u. öfter.
βαρυθυμία
from βαρύθυμος
- sullenness, Plut.