βαρύθροος
βαρύθροος, deep
βᾰρύ-θροος, ον,
- deep- or loud-sounding, Mosch. 2.123.
gravemente estrepitoso
πόντοιο βαρύθροοι αὐλητῆρες
βαρύ·θροος, ος, ον [ᾰῠ̄] c. le préc. Mosch. 2, 119 (var. βαθύρροος).
Étym. β. θρέω.
βαρύθροος, schwer, d.i. laut rauschend, tosend, Mosch. 2.119 l.d.
βαρύθροος
- deep or loud-sounding, Mosch.