βαρυθυμέω
βαρυθυμέω, to be weighed down: to be heavy at heart
βᾰρυ-θῡμέω,
- to be weighed down: to be melancholy or indignant, LXX Nu. 15.16, App. BC 2.20; ἐπί τινι D.S. 20.41:—Med., Plu. Sull. 6.
1 irritarse, molestarse
ἐπὶ τῷ πάθει
ἐδεδοίκει ... Στάτειραν ... βαρυθυμοῦσαν μέγα τι βουλεύσειν αὐτῷ κακόν
temía que Estatira, irritada, tramase contra él un gran dañoἐφ' ᾧ ... βαρυθυμούμενος
2 estar afligido, entristecerse
ἁλιεῖς ... οὐ μετρίως ἐβαρυθύμουν
los pescadores se quedaron muy tristes
βαρυθυμέω-ῶ, f. ήσω [ᾰῠῡ] supporter avec peine, être irrité ou mécontent, App. Civ. 2, 20 ; Spt. Num. 16, 15 ; 3 Reg. 11, 22 ; ἐπί τινι, DS. 20, 41, de qqe ch. ||
Moy. m. sign. Plut. Syll. 6.
Étym. βαρύθυμος.
βαρυθυμέω, [ῡ], mißmütig sein, ἐπί τινι DS. 20.41 ; App. B.C. 2.20 ; med. Plut. Sull. 6.
βαρυθυμέω
from βαρύθυμος
- to be weighed down: to be heavy at heart: in Mid., Plut.