δίαιθρος
δίαιθρος, quite clear and fine
δίαιθρος, ον,
- clear and fine, Plu. Sull. 7; also, = δίυγρος, Hsch.
claro, límpido
ἐξ ἀνεφέλου καὶ διαίθρου τοῦ περιέχοντος
del espacio sin nubes y límpido
δί·αιθρος, ος, ον, tout à fait clair ou serein (temps) Plut. Syll. 7.
Étym. διά, αἴθρα.
δίαιθρος, ganz hell, heiter ; neben ἀνέφελος Plut. Sull. 7.
δίαιθρος
δί-αιθρος, ον
αἴθρα
- quite clear and fine, Plut.