διαιρέω
διαιρέω, to take one from another, to cleave in twain, to divide into parts
- take apart, cleave in twain, divide, διὰ δʼ ἀμφοτέρους ἕλε κύκλους ἀσπίδος Il. 20.280; παῖδα κατὰ μέλεα διελών Hdt. 1.119; δ. λαγόν cut it open, ib. 123; δ. πυλίδα break it open, Th. 4.110, 6.51; δ. τὴν ὀροφήν tear away, pull down, Id. 4.48; τοὺς σταυρούς X. An. 5.2.21; δ. τοῦ τείχους take down part of the wall, make a breach in it, Th. 2.75; τὸ διῃρημένον the breach, ib. 76, 5.3; διῃρημένοι τὸ ὑπόζωμα, of insects, Arist. HA 556a18; διαιρουμένος τὴν καρδίαν Phld. Sign. 1.
- II divide, δύο μοίρας Λυδῶν the Lydians into two parts, Hdt. 1.94, cf. 4.148; δύο μερίδας D. 48.12; δ. τριχῇ ψυχήν Pl. Phdr. 253c; δ. εἰς τὸ ἐλάχιστον Arist. Sens. 440b5; εἰς ὁμοιομερῆ Id. HA 486a5 (Pass.):—Med., divide for themselves, κατʼ ὀλίγας ναῦς διελόμενοι distributing their ships in small divisions, Th. 4.11; τοῖς δικάζουσι δ. τὰ ὦτα lending an ear to both parties, Lib. Or. 52.4; divide among themselves, τιμάς Hes. Th. 112; τὴν ληΐην Hdt. 9.85; κατὰ πόλεις τὸ ἔργον Th. 7.19; τἀδικήματα D. 45.38: abs., δ. κατὰ πόλεις Th. 5.114:—Pass., διῃρημένοι κατʼ ἀναπαύλας divided into relays, Id. 2.75; διαιρήσομαι as fut. Pass., Pl. Plt. 261c; διῄρητο τὰ τῶν Ἑλλήνων εἰς δύο D. 10.51.
- 2 break up, opp. συντιθέναι, Pl. Phd. 78c, etc.
- 3 dispense, φάρμακον Plu. Adul. 2.73b.
- III distinguish, τυραννίδος εἴδη δύο διείλομεν Arist. Pol. 1295a8, etc.; δ. πότερα . . X. Oec. 7.26: abs., Ar. Nu. 742:—Med., Pl. Tht. 182c; δ. τοὺς ἀμείνους καὶ τοὺς χείρονας Id. Lg. 950c; δ. περί τινος Id. Chrm. 163d.
- 2 determine, decide, διαφορὰς διαιρέοντες Hdt. 4.23; δίκας A. Eu. 472; τοῦτο πρᾶγμα ib. 488; ψήφῳ δ. τοῦδε πράγματος πέρι ib. 630; τὰ ἀμφίλογα X. Vect. 3.3, cf. Pl. R. 571a, Prt. 314b, al.; κλήρῳ δ. τὸν νικῶντα Id. Lg. 946b; δ. περί τινος Arist. Ph. 239b13, etc.; διαιρείσθω πόσα εἴδη, etc., Id. Pol. 1300b18, etc.: abs., Ar. Ra. 1100; also δ. εἴτε E. Ba. 206 codd.
- 3 define expressly, Hdt. 7.16.γʹ and 103:—Med., c. acc. et inf., Id. 7.47.
- 4 Med., interpret, τέρας, σημεῖον, D.H. 4.60, 9.6.
- IV in Logic, divide, δ. κατʼ εἴδη τὰ ὄντα Pl. Phdr. 273e; divide a genus into its species, Arist. APo. 96b15, al.:—Med., Id. PA 642b5.
- V Math., divide, Pl. Lg. 895e (Pass.); διελόντι, dividendo, Archim. Sph.Cyl. 1.6, al.
- VI divide words, punctuate in reading, Isoc. 12.17, Arist. Rh. 1401a24 (Pass.); Gramm., resolve a diphthong or contracted form, διῃρῆσθαι Ἰακῶς A.D. Pron. 38.17, cf. Corn. ND 5, Hdn. Philet. p.456 P. (Pass.).
- VII allocate revenues, OGI 573.24 (Cilicia).
A sobre el sent. de διά ‘a través de’
1 atravesar, abrir brecha c. ac.
διελόντες τὴν ὀροφήν
habiendo hecho un agujero en el tejadoτὴν ... πυλίδα διῄρουν
forzaban el postigoτοὺς ... σταυρούς
τὸν τοῖχον
τὸν θεμέλιον
• c. gen.
διελὼν τοῦ τείχους
• part. pas. subst.
τὸ διῃρημένον
la brecha
2 cardar el lino PSI 599.6 (II a.C.).
B διά c. idea de partición o distribución
I ref. a concr.
1 cortar, partir en trozos o partes, despedazar
κατὰ μέλεα διελών (τὸν παῖδα)
τὸν λαγόν
σπλάγχνα
τὰ ὅλα κατὰ μέρεα
τὰς ἐγχύλους ... τῶν ἀκανθῶν διαιροῦσι κατ' ἄρθρον
διαιροῦντες τοῖς δρεπάνοις ... τινας τῶν φίλων
τὸ μῆκος ... εἰς τρία μέρη
ἄρτον ... εἰς πολλά
τὸν στύρακα ... [τοῖ]ς ὄνυξιν
φλέβα τε καὶ ἀρτηρίην οὐδεμίαν διαιρεθῆναι
y que ninguna vena y arteria había sido seccionadaΠενθέα διαιρούμενον
a Penteo despedazadoπελέκεσι διαιρουμένους ἢ ὑπὸ μαχαιρῶν
• fig.
διαιρῶν τὸν ἄνθρωπον κατὰ μέλη πρὸς τοσούτων θεῶν εἰκόνας
repartiendo al hombre por sus miembros en relación (e.d. según el parecido) con las imágenes de tales dioses
• descomponer en v. pas.
διαιρεθῆναι
ser descompuesto op. συντιθέναι
• fig. partir, destrozar
μὴ διέλῃς μου τὴν ψυχήν
διαιρούμενος τὴν καρδίαν
μητέρα Μοῖρα διείλετο
la Moira partió a la madre, e.d. el corazón de la madre
2 dividir, repartir, distribuir
τὰν πολέμοιο δόσιν
διαιρεῖ δὲ τὸ Λιβυκὸν καὶ τὸ Σαρδῷον πέλαγος ... Λιλύβαιον
(el cabo) Lilibeo divide el mar de Lidia y el de Cerdeñaδύο μοίρας διελόντα Λυδῶν
habiendo dividido a los lidios en dos gruposδιεῖλον ἐγὼ δύο μερίδας
σφέας αὐτοὺς ἓξ μοίρας διεῖλον
διεῖλεν αὐτὰ μέσα
los dividió por la mitadτριχῇ ... ψυχὴν ἑκάστην
τὴν διακεκαυμένην ... δίχα
τριχῇ καὶ τετραχῇ ... τἀγαθά
διεῖλεν αὐτοῖς τὸν βίον
repartió su hacienda entre ellosπάντα δὲ ταῦτα ... ἰδίᾳ ἑκάστῳ
τὰ λοιπὰ διαιρείτωσαν τῷ δήμῳ
ταῦτα ... ὅσα ἐνδέχεται διελεῖν εἰς τὰ ἐλάχιστα
esas cosas cuantas es posible dividirlas en partes muy pequeñasτοὺς δὲ τοξότας καὶ σφενδονήτας ... ἐπὶ τὰ κέρατα
διαιρείτω δ' ὁ ἱερεὺς τὰ <ε>ἰσφερόμενα τῷ θεῷ
τ]ὸ λεύ[κω]μα διῖλον (sic) εἰς τὰς δύο φυλάς
• c. ac. y ἀπό c. gen. separar, apartar de
οὗτοι (los fariseos) διαιροῦσιν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς ἔθνους τῶν Ἰουδαίων
• abs. part. aor. dividiendo, separando, e.d. por separado
ἑψεῖν διελών
cocer por separado
• en v. pas.
ἐὰν δέ τι περιλε[ί]πηται ... διαιρεθήσεται εἰς μέ[ρη] ἴσα
si quedase algo, se repartirá en partes igualesδιαιρουμένης γὰρ αὐτῆς ὑπὸ ὄρους τοῦ Ταύρου δίχα
τοὺς Μακεδόνας διῃρημένους κατόπιν
οἶκος ... εἰς ποικίλα τέγη διῃρημένος
χείλη ... διῃρημένα
separados, e.e. abiertos los labios
II ref. a actividades intelectuales
1 distinguir por medio de divisiones o clasificaciones c. idea alternativa, c. ac. de abstr. en plu.
τυραννίδος δ' εἴδη δύο μὲν διείλομεν
Προδίκου μυρία τινὰ ... περὶ ὀνομάτων διαιροῦντος
μὴ διαιρήσεις τὸ δοξαζόμενον καὶ τὸ προσμένον ... κατὰ τὴν αἴσθησιν
οὐ γὰρ διῄρηχ' ὁ θεός, οὔτε ... εἰ ... οὔτε ...
διελεῖν πότερα ...
• abs.
ὀρθῶς διαιρῶν καὶ σκοπῶν
• en v. med. mismo sent. c. ac.
ἀμφοτέρας ... διειλόμεθα κινήσεις
διαιροῦνται τοὺς ἀμείνους τῶν ἀνθρώπων καὶ τοὺς χείρονας
διαιρήσομαι δὲ αὐτάς
(las partes del discurso)
2 decidir, determinar, resolver c. ac. sg. de abstr.
εἰ δὲ ἄρα μή ἐστι τοῦτο τοιοῦτον οἷον ἐγὼ διαιρέω
pero si el asunto no es tal como yo entiendoδιαιρεῖν τοῦτο πρᾶγμ' ἐτητύμως
• c. ac. sg. de pers.
κλήρῳ διελόντας τὸν νικῶντα
decidiendo por sorteo el vencedor
• c. περί y gen.
ψήφῳ διαιρεῖν τοῦδε πράγματος πέρι
decidir mediante voto sobre este asuntoπερὶ οὗ διείλομεν
• tb. c. ac. de abstr. plu. sin idea alternativa
τὰς διαφορὰς διαιρέοντες
zanjando, resolviendo las diferenciasδιαιρεῖν ... δίκας
sentenciar pleitosὅστις ... διαιροίη τὰ ἀμφίλογα
quien resolviese las cuestiones dudosas
• abs.
χαλεπὸν οὖν ἔργον διαιρεῖν
• tb. en v. med. c. ac. de abstr.
τὸ τῶν ἐπιθυμιῶν ... διῃρῆσθαι
τοσοῦτον πράγμα διελέσθαι
διαιρέσθω πόσα εἴδη δικαστηρίων
3 en v. med., c. complet. explicar, sostener
οἵην περ σὺ διαιρέαι εἶναι
como tú explicas que esδιαιρούμενος τὸν λόγον, ὡς ἀπαγγέλλειν τἀληθῆ βουλόμενος, ὑπ' ἐμοῦ καὶ Φιλοκράτους κωλυθείη
sosteniendo el argumento de que, cuando quería contar la verdad, yo y Filócrates se lo impedíamos
III sent. téc.
1 lóg. dividir, distinguir, clasificar
διελεῖν τὸ γένος ... τῷ εἴδει
τὸ διῃρημένον συντιθέντα λέγειν ἢ τὸ συγκείμενον διαιροῦντα
decir en síntesis lo que estaba dividido o como dividido lo que era compuesto
• en v. med. mismo sent.
κατ' εἴδη τε διαιρεῖσθαι τὰ ὄντα
distinguir las realidades según las especiesδιαιρούμενοι τὸ γένος εἰς δύο διαφοράς
πρὸς τοὺς μὴ διαιρουμένους
contra los que no hacen divisiones o clasificaciones tít. de una obra de Crisipo
2 geom. dividir en v. pas.,
ἐὰν συγκείμενα μεγέθη ἀνάλογον ᾖ, καὶ διαιρεθέντα ἀνάλογον ἔσται
si las magnitudes compuestas son proporcionales, también divididas serán proporcionalesδιαιρήσθωσαν δὴ αἱ γωνίαι αἱ τέσσαρες ὀρθαί
κύκλου εἰς εἴκοσι τέσσαρα διῃρημένου
de un círculo dividido en 24 partes
3 mús. dividir
μέλος ὃ ἡ φωνὴ μελῳδοῦσα μὴ δύναται διαιρεῖν εἰς διαστήματα
melodía que la voz no puede dividir en intervalos
4 en la lectura hacer pausas
τοὺς λόγους ... οὐκ ὀρθῶς
5 gram. deshacer un diptongo, Corn.ND 5, una forma contracta, en v. pas., A.D.Pron.38.17, Hdn.Fr.Philet.3, 6.
C usos esp. en v. med.
I tr.
1 repartirse
τιμάς
τὴν ληίην
τἀδικήματα
ὠδῖνα διείλατο πῦρ τε καὶ ὕδωρ
εἷς γὰρ ἕν, οὐ πάντες πάντα, διειλόμεθα
cada uno de nosotros nos repartimos una cosa y no todos todo
• c. ac. y giro prep.
κατὰ πόλεις διελόμενοι τὸ ἔργον
οἰκόπεδον πατρῷον ἡμῶν ... διαιρήκαμεν πρὸς ἑαυ[το]ύς
2 ref. a la adivinación interpretar
διελεῖται τὸ τέρας
interpretará el prodigioτὸ ... σημεῖον
II intr.
1 dividirse
πᾶν ... διαιρήσεται δίχα
τῆς δὲ ῥαφάνου τριχῆ διαιρουμένης
διῃρέθη τὸ ὕδωρ ἔνθα καὶ ἔνθα
el agua se dividió a un lado y otroτριχῇ ... διαιρουμένης τῆς ἐντελοῦς φιλοσοφίας
διῃρημένοι κατ' ἀναπαύλας
repartiéndose por turnosκατ' ὀλίγας ναῦς διελόμενοι
repartiéndose en pequeños grupos de navesὅσα διαιρεῖται εἰς ὁμοιομερῆ
cuantas se dividen en partes semejantesεἰς δύο ... διῄρητο τὰ τῶν Ἑλλήνων
κατὰ δὲ τὸ ποσὸν καὶ εἰς ἃ διαιρεῖται κεχωρισμένα
según la extensión y las partes separadas en las que se divide (la tragedia)εἰς πολλὰ γὰρ μέρη ... διαιρεῖσθαι τὰς ἑταιρίας
εἰς ταῦτα τὰ ζῷα τὴν Τυφῶνος αὐτοῦ διῃρῆσθαι ψυχήν
que el alma del propio Tifón estaba repartida entre esos animales
2 dividirse, separarse c. ac. de rel.
διῃρημένοι εἰσὶ τὸ ὑπόζωμα
(el cuerpo de las cigarras) esta dividido por la cintura
3 mat., geom. ser divisible
ἀριθμὸς διαιρούμενος εἰς ἴσα δύο μέρη
número divisible en dos partes igualesεἰς δύο τρίγωνα διαιρεῖται
(un cuadrilátero) es divisible en dos triángulosπᾶσα πυραμὶς τρίγωνον ἔχουσα βάσιν διαιρεῖται εἰς δύο πυραμίδας
• descomponerse
τὰ ἑπτὰ ... διαιρεῖται ... εἰς μονάδα καὶ ἑξάδα
• διελόντι (expresión equivalente a κατὰ διαίρεσιν q.u.) mediante división o descomposición
4 métr. resolver una larga en dos breves
διῃρημένου τοῦ αʹ ποδός
1. in tweeën delen, uiteen nemen:
2. verdelen, scheiden:
3. log. onderscheiden, onderverdelen:
4. (be)oordelen:
1) auseinandernehmen, teilen, sondern, zerreißen. Hom. Il. 20.280 in tmesi ἐγχείη δʼ ἄρʼὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ ἔστη ἱεμένη, διὰ δʼ ἀμφοτέρους ἔλε κύκλους ἀσπίδος ἀμφιβρότης. Folgende : δύο μοίρας Λυδῶν, in zwei Teile, Her. 1.94 ; vgl. 4.148 ; Plat. Phaedr. 253d τρία μέρη, in drei Teile ; παῖδα κατὰ μέλεα διελών Her. 1.119 ; 123 ; ἀκρόθινα διελών Pind. Ol. 11.59 ; auseinander-, wegreißen, γέφυραν, σταυρούς, Xen. An. 5.2.21 ; niederreißen, Thuc. 2.75 ; πυλίδα, aufbrechen, 4.51 ; – absondern, Plat. Phil. 23e ; – διαιρεῖν δίχα, Plat. Soph. 225a ; διχῆ, Crat. 396a. – Ggstz συντιθέναι, Rep. X.618c ; διαιρούμενος εἰς ἴσα δύο μέρη Legg. X.895e ; κατὰ σμικρὰ διῄρηται Soph. 225c ; auch διῄρητο ξύμπαν τὸ ζῷον τῷ τιθασσῷ καὶ ἀγρίῳ Polit. 263e, u. so Folgde ; αἰδῶ καὶ σωφροσύνην, unterscheiden, Xen. Oec. 7.26. – Med., unter sich verteilen, Hes. Th. 112 ; τὸ ἔργον Thuc. 7.19 ; auch allein, διελόμενοι τὴν πόλιν περιετείχιζον, indem sie sich in die Arbeit teilten, 5.75 ; Sp. Bei Plat., wie das act., = teilen, ausscheiden, τοὺς ἀμείνους καὶ τοὺς χείρονας Legg. XII.950e ; vgl. Isocr. 4.47 ; κατʼ εἴδη Plat. Phaedr. 273e u. öfter ; τέτταρα μέρη τινός 265b.
2) bestimmt angeben, aussagen, Her. 7.47, 103 ; auch Med., 7.50 ; Plat. Charmid. 169a ; περί τινος, 163d ; Arist. rhet. 1.15 ; entscheiden, διαφοράς Her. 4.23 ; τὰ ἀλλήλων ἐγκλήματα Plat. Polit. 305c ; ψήφῳ περί τινος Aesch. Eum. 630 ; absol., Ar. Ran. 1100 ; τὸν νικῶντα Plat. Legg. XII.946b. – Med., auch = erklären, auslegen ; τέρας Dion.Hal. 4.60 ; ὄψιν Plut. Cim. 18.
- 1separate out τὰν πολέμοιο δόσιν ἀκρόθινα διελὼν ἔθυε O. 10.57
Strong 1244
1. to divide into parts, cut asunder.
2. to distribute: c. acc. rei, dat. pers., Lk 15:12, I Co 12:11.†
- Ito take one from another, to cleave in twain, to divide into parts, Il., Hdt.; δ. λαγόν to cut it open, Hdt.; δ. πυλίδα to break it open, Thuc.; δ. τὴν ὀροφήν to tear it away, Thuc.; δ. τοῦ τείχους to take down part of the wall, make a breach in it, Thuc.; τὸ διῃρημένον the breach, Thuc.
- IIto divide, δύο μοίρας Λυδῶν the Lydians into two parts, Hdt.; so, δ. τριχῆ Plat.; εἰς δύο Dem.:—Mid. to divide for themselves, ναῦς Thuc.: but also to divide among themselves, Hes., Hdt.:—Pass., διῃρημένοι κατʼ ἀναπαύλας divided into relays, Thuc.
- 2to divide into component parts, Plat.
- IIIto distinguish, Ar.
- 2to determine, decide, Hdt., Aesch., etc.
- 3to say distinctly, to define, interpret, Hdt., Attic
-
…ὑμετέρῳ, ἀναστὰς λέγει ὅτι, ἐὰν αὐτὸν ἕλησθε περὶ τῆς εἰρήνης πρεσβευτὴν αὐτοκράτορα, ποιήσει ὥστε μήτε τῶν τειχῶν διελεῖν μήτε ἄλλο τὴν πόλιν ἐλαττῶσαι μηδέν · οἴοιτο δὲ καὶ ἄλλο τι ἀγαθὸν παρὰ Λακεδαιμονίων τῇ πόλει εὑρήσεσθαι. πεισθέντες…
Lysias, Speeches
-
…ἀπωλέσαμεν, καὶ αὐτοὶ ὑπὸ τῶν τριάκοντα ἐξηλάθημεν. ἐνῆν γὰρ ἀντὶ μὲν τοῦ ἐπὶ δέκα στάδια τῶν μακρῶν τειχῶν διελεῖν ὅλα τὰ μακρὰ τείχη διασκάψαι, ἀντὶ δὲ τοῦ ἄλλο τι ἀγαθὸν τῇ πόλει εὑρέσθαι τάς τε ναῦς παραδοῦναι τοῖς…
Lysias, Speeches
-
…βεβλαμμένον ἢ ὠφελημένον. ταῦτα οὖν σκοπώμεθα καὶ μετὰ τῶν πρεσβυτέρων ἡμῶν · ἡμεῖς γὰρ ἔτι νέοι ὥστε τοσοῦτον πρᾶγμα διελέσθαι. νῦν μέντοι, ὥσπερ ὡρμήσαμεν, ἴωμεν καὶ ἀκούσωμεν τοῦ ἀνδρός, ἔπειτα ἀκούσαντες καὶ ἄλλοις ἀνακοινωσώμεθα · καὶ…
Plato, Protagoras
-
…πανταχῇ τάδʼ αἰνέσω. τὸ πρᾶγμα μεῖζον, εἴ τις οἴεται τόδε βροτὸς δικάζειν · οὐδὲ μὴν ἐμοὶ θέμις φόνου διαιρεῖν ὀξυμηνίτου δίκας · ἄλλως τε καὶ σὺ μὲν κατηρτυκὼς ἐμοῖς ἱκέτης προσῆλθες καθαρὸς ἀβλαβὴς δόμοις · οὕτως δʼ ἄμομφον ὄντα…
Aeschylus, Eumenides
-
…Τοῦτο δʼ ἦν, ὃ μάλιστα ἠνώχλει τοὺς πλουσίους, οὐ δυναμένους ἔτι ὡς πρότερον τοῦ νόμου καταφρονεῖν διὰ τοὺς διαιροῦντας οὐδὲ ὠνεῖσθαι παρὰ τῶν κληρουμένων · ὁ γάρ τοι Γράκχος καὶ τόδε προϊδόμενος ἀπηγόρευε μὴ πωλεῖν. συνιστάμενοι δὴ κατὰ…
Appian, The Civil Wars
-
…ὅση τις ἐστί, ἐν δὲ δὴ καὶ τῷδε. βασιλέι τῷ μεγάλῳ ἐς τροφὴν αὐτοῦ τε καὶ τῆς στρατιῆς διαραίρηται, πάρεξ τοῦ φόρου, γῆ πᾶσα ὅσης ἄρχει · δυώδεκα ὦν μηνῶν ἐόντων ἐς τὸν ἐνιαυτὸν τοὺς τέσσερας μῆνας…
Herodotus, The Histories
-
…γυναικός, οὔ τι θουρίοις τόξοις ἑκηβόλοισιν, ὥστʼ Ἀμαζόνος, ἀλλʼ ὡς ἀκούσῃ, Παλλὰς οἵ τʼ ἐφήμενοι ψήφῳ διαιρεῖν τοῦδε πράγματος πέρι. ἀπὸ στρατείας γάρ νιν ἠμποληκότα τὰ πλεῖστʼ ἄμεινον εὔφροσιν δεδεγμένη, δροίτῃ περῶντι λουτρὰ κἀπὶ τέρματι…
Aeschylus, Eumenides
-
…τὴν λαμπάδʼ ἔφευγεν. μέγα τὸ πρᾶγμα, πολὺ τὸ νεῖκος, ἁδρὸς ὁ πόλεμος ἔρχεται. χαλεπὸν οὖν ἔργον διαιρεῖν, ὅταν ὁ μὲν τείνῃ βιαίως, ὁ δʼ ἐπαναστρέφειν δύνηται κἀπερείδεσθαι τορῶς. ἀλλὰ μὴ ʼν ταὐτῷ κάθησθον ·…
Aristophanes, Frogs
-
…καὶ λίθους καὶ γῆν καὶ εἴ τι ἄλλο ἁνύτειν μέλλοι ἐπιβαλλόμενον. ἡμέρας δὲ ἔχουν ἑβδομήκοντα καὶ νύκτας ξυνεχῶς, διῃρημένοι κατʼ ἀναπαύλας, ὥστε τοὺς μὲν φέρειν, τοὺς δὲ ὕπνον τε καὶ σῖτον αἱρεῖσθαι · Λακεδαιμονίων τε οἱ ξεναγοὶ…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…ὄντας, καὶ ἔτι αὑτοῖς · οὕτω γὰρ ὑπάρξει αὐτοῖς ὅσα δεῖ τοῖς φίλοις. οἱ δʼ ἐν ταῖς ἐξουσίαις διῃρημένοις φαίνονται χρῆσθαι τοῖς φίλοις · ἄλλοι γὰρ αὐτοῖς εἰσὶ χρήσιμοι καὶ ἕτεροι ἡδεῖς, ἄμφω δʼ οἱ αὐτοὶ οὐ πάνυ…
Aristotle, Nicomachean Ethics