διαισθάνομαι
διαισθάνομαι, to perceive distinctly, distinguish perfectly
διαισθ-άνομαι,
- perceive distinctly, distinguish, τι Pl. Sph. 253d; τὰς διαφοράς Arist. GA 780b17, al.; διάστημα Aristox. Harm. p.14 M.: abs., Pl. Phdr. 250b.
percibir claramente, distinguir, discernir
μίαν ἰδέαν
τά τε ἀδύνατα ... καὶ τὰ δυνατά
τῶν στοιχείων ἕκαστον
τὰς διαφοράς
τὰ διαπεφορημένα καὶ διεστραμμένα τῶν εἰδώλων
ὁπόσα τῶν Ἀχαιῶν ἐν Αὐλίδι διῄσθετο
• abs.
διὰ τὸ μὴ ἱκανῶς διαισθάνεσθαι
por la insuficiencia de sus percepciones
δι·αισθάνομαι (ao. 2 διῃσθόμην, etc.) percevoir distinctement, acc. Plat. Phædr. 250a, etc. ; Arstt. G.A. 5, 1 ; Plut. M. 562b.
διαισθάνομαι, (αἰσθάνομαι), deutlich wahrnehmen, unterscheiden, Plat. Soph. 253d, ἱκανῶς, u. öfter ; τὰς διαφορὰς τῶν ὁρωμένων Arist. gen. anim. 5.1.
διαισθάνομαι
fut. ήσομαι
- Dep. to perceive distinctly, distinguish perfectly, τι Plat.