Logeion | διαίρω

διαίρω, aor. διῆρα D.H. 1.35:—

raise up, lift up, δ. ἄνω τὸν αὐχένα X. Eq. 10.3: metaph., exaggerate, τὰ πράγματα Ph. 2.575:—Med., rise, become prominent, of the breasts, Hp. Gland. 16; lift up oneself, πρὸς τὴν τῶν ὅλων θέαν Arist. Mu. 391a3: c. acc., lift up what is oneʼs own, δ. τὴν βακτηρίαν Plu. Lys. 15; τοὺς ἄκοντας Luc. Tox. 40; τόσον δ. take so much on oneself, dub. l. in Pl. Ax. 370b:—Pass., δ. πρός, εἰς ὕψος, Ph. 2.510, 619: metaph., πρὸς ἀλαζονείαν Plu. Cons.Apoll. 2.116e.
- II separate, remove, τὸν πόλεμον ἀπό . . Plu. Ages. 15:— Med., διαράμενος (sc. τοὺς πόδας) with long strides, Thphr. Char. 3.6.
- - 2 δ. τὸ στόμα open oneʼs mouth, D. 19.112,207: hence Rhet., διηρμένος lofty, sublime, D.H. Rh. 6.6, Vett.Cens. 5.3, Longin. 2.2, Hermog. Id. 2.9; λέξις ib. 1.1; ποιητική Luc. Hist.Conscr. 45.
- III intr. (sc. ἑαυτόν, etc.), lift oneself over, cross, τὸ πέλαγος, of swans, Arist. Fr. 344; τὸν πόρον Plb. 1.37.1; εἰς Σαρδόνα ib. 24.5, etc.; τὴν ἀκτήν D.H. l.c.

I

1 levantar, alzar ἄνω δὲ τὸν αὐχένα διαίρεινlevantar el cuello hacia arriba unos caballos, X.Eq.10.3 (cód.), en v. pas. τῶν διηρμένων πρὸς ὕψος Ph.2.510

• tb. en v. med. τὴν βακτηρίαν διαράμενος Plu.Lys.15, διηρμένοι τοὺς ἄκοντας Luc.Tox.40.

2 fig. exagerar τὰ πράγματα Ph.2.575

• part. pas. διηρμένος ret. excelso, sublime ἡ ἀπαγγελία D.H.Rh.6.6, del estilo de Licurgo, D.H.Imit.5.3, del de Homero, Hermog.Id.22.9 (p.371), λέξις Hermog.Id.1.1 (p.219), de la poesía, Luc.Hist.Cons.45

• subst. ἐν τοῖς παθητικοῖς καὶ διηρμένοις en las emociones y en las sublimidades Longin.2.2

• en v. med. c. πρός y ac. elevarse, remontarse ἡ φιλοσοφία ... διαραμένη πρὸς τὴν τῶν ὅλων θέαν remontándose la filosofía a la contemplación del todo Arist.Mu.391^a3, διαίρεσθαι πρὸς ἀλαζονείαν elevarse hasta la jactancia, e.e. ensoberbecerse Plu.2.116e.

3 medic., en v. med. aumentar de volumen, hincharse διαίρεται ὁ σπλὴν ὑπὸ τοῦ ποτοῦ Hp.Mul.1.61.

II διά ‘a través de’ c. ac. de n. geog. cruzar, atravesar τὸ πέλαγος Arist.Fr.344, τὸν πόρον Plb.1.37.1, τὴν ἀκτήν D.H.1.35

• intr., c. εἰς y ac. εἰς Σαρδόνα Plb.1.24.5, εἰς Βυζάντιον Plb.4.44.3, cf. Plb.16.15.4, D.S.19.71, c. εἰς c. ac. y ἐκ c. gen. ἐκ τῆς Αἰγύπτου ... εἰς τὴν Κύπρον D.S.19.79, c. ἐπί c. ac. πανταχόθεν διῆραν ἐπὶ Ταίναρον D.S.17.111, c. ἐπί y gen. διαίρων ἐπ' Ἀκράγαντος D.S.19.70

• abs. hacer la travesía Plb.10.42.1, Plu.2.196c, Epiph.Const.Haer.66.9.8.

III διά separativo

1 llevar lejos, apartar, alejar τὸν πόλεμον ... ἀπὸ τῆς Ἑλληνικῆς θαλάττης Plu.Ages.15 (cód.).

2 abrir τὰς γναθούς Hp.Epid.5.23, τὰ βλέφαρα Hp.Epid.7.5, τὸ στόμα D.19.112, 207, 21.67, Ph.1.196, 2.71, Basil.Ep.226.1, Chrys.M.49.34

• en v. med. abs. abrir las piernas, dar grandes zancadas Thphr.Char.3.5

• sent. obs. abrirse de piernas τῆς δὲ διαιρομένης φοινίσσετο χιονέη σάρξ AP 5.35 (Rufin.).

3 separar, repartir διάειρε τριχῇ θυσίας separa en tres grupos las víctimas Orác. en Porph.l.c. (quizá por confusión c. διαιρέω q.u.).

δι·αίρω (f. διαρῶ [ᾰ], ao. διῆρα, etc.)

I tr.

1 (διά, en séparant) lever pour éloigner : δ. τὸν πόλεμον ἀπό, Plut. Ages. 15, transporter la guerre loin de ; d’où simpl. écarter, ouvrir : τὸ στόμα, Dém. 375, 14 ; 405, 26, la bouche toute grande ; au pass. διηρμένος, litt. qui a la bouche grande ouverte, c. à d. qui parle ou écrit avec ampleur ou magnificence, DH. Rhet. 6, 6 ; Lgn 2, 2 ||

2 (διά, à travers) lever : ἄνω τὸν αὐχένα, Xén. Eq. 10, 3, lever le cou ; au pass. fig. δ. εἰς ou πρὸς ὕψος, Phil. 2, 510, 614, s’élever vers les sommets ||

3 fig. exagérer, Phil. 2, 575 Migne ||

II intr. en appar. (s. e. ἑαυτόν ou νῆα) se lancer à travers, traverser : τὸ πέλαγος, Arstt. fr. 268 ; τὸν πόρον, Pol. 1, 37, 1, la mer, le détroit ; avec une prép. : εἰς τὴν Σικελίαν, Pol. 1, 39, 1, s’embarquer pour la Sicile ||

Moy.

I tr.

1 lever en écartant : διαράμενος (s. e. τὰ σκέλη) Th. Char. 3, litt. ayant écarté (les jambes), c. à d. ayant marché à grands pas ||

2 lever pour soi ou qqe ch. à soi : δ. βακτηρίαν, Plut. Lys. 15, lever son bâton ; fig. δ. τι, Plat. Ax. 370b, prendre sur soi qqe ch., se charger de qqe ch. ||

II intr. s’élever : πρὸς τὴν θέαν, Arstt. Mund. 1, vers la contemplation (de l’ensemble des choses) ||

➳ Act. pf. 3 sg. διῆρκε, Luc. V. auct. 7. Pass. pf. part. διηρμένος, Luc. Tox. 55, etc.

δι-αίρω
1. opheffen, ook med.: τὴν βακτηρίαν διαράμενος met opgeheven stok Plut. Lys. 15.7; overdr.: διηρμένος verheven Luc. 59.45.
2. verwijderen: τὸν πόλεμον διάρας ἀπὸ τῆς ... θαλάσσης nadat hij de oorlog van de zee weggehaald had Plut. Ages. 15.1; openen: δ. τὸ στόμα zijn mond open doen Dem. 19.112.

διαίρω, (αἴρω),
1) aufheben, erheben ; ἄνω τὸν αὐχένα Xen. re Eq. 10.3. – Med., sich erheben, πρὸς τὴν τῶν ὄντων θέαν Arist. mund. 1 ; βακτηρίαν, seinen Stock erheben, Plut. Lys. 15, u. öfter ; Luc. Tox. 40 ; – οὐδὲ τὸ στόμα διᾶραι, nicht einmal den Mund (voneinander tun) öffnen u. die Stimme erheben, Dem. 19.112, 21.67 ; προσωπεῖα διῃρμένα τὸ στόμα, mit aufgesperrtem Munde, Luc. – Vom Styl, erhaben, διῃρμένος, Rhetor., vgl. Schäfer Melet. p. 10.
2) intr., sich erheben, aufbrechen ; ἐς Σικελίαν Pol. 1.39.1, u. öfter ; übersetzen, über τὸν πόρον, τὸν κόλπον, 1.37.1, 5.16.5 ; vgl. αἴρω.

διαίρω fut. -αρῶ

- Ito raise up, lift up, τὸν αὐχένα Xen.
- IIto separate, remove, Plut.:—Mid., διαράμενος (sc. τὰ σκέλη) taking long strides, Theophr.
- - 2δ. τὸ στόμα to open oneʼs mouth, Dem.

Menu

Word wheel

διαίρω

Saved

Recent