διαίρεσις
διαίρεσις, a dividing, division
- divisibility, Arist. Metaph. 1016b4, al.
- 2 Medic., dissection, ζῴων Gal. 4.664.
- b venesection, Antyll. ap. Orib. 7.9.2.
- c surgical operation, Phld. Lib. p.56 O.
- d pl., wounds, Diod.Rh. p.53H.
- II dividing, distribution, of money, Hdt. 7.144; of spoil, X. Cyr. 4.5.55; ἐν διαιρέσει [ψήφων] in the reckoning of the votes on either side, A. Eu. 749; ἀντίγραφον διαιρέσεως BGU 1013.1 (i A.D.).
- III distinction, ἀγνωσίας τε καὶ γνώσεως Pl. Sph. 267b; [τῆς δημοκρατίας καὶ τῆς ὀλιγαρχίας] Arist. Pol. 1294a34.
- IV in Logic, division of genus into species, τῶν γενῶν κατʼ εἴδη δ. Pl. Sph. 267d; ἡ διὰ τῶν γενῶν δ. Arist. APr. 46a31; opp. συναγωγαί, Pl. Phdr. 266b.
- b separation of subject and predicate, περὶ σύνθεσιν καὶ δ. ἐστι τὸ ψεῦδος καὶ τὸ ἀληθές Arist. Int. 16a12.
- 2 ὁ παρὰ τὴν δ. [λόγος] the fallacy of division (cf. σύνθεσις), Id. SE 177a33.
- V Rhet., division or distribution into heads, Hermog. Prog. 7, Stat. 1, Onos. 2 tit., etc.
- VI Gramm., resolution of a diphthong into two syllables, A.D. Pron. 87.2, al.; of one word into two, κατὰ διαίρεσιν ἀναγνωστέον Ath. 11.492a, cf. Trypho Trop. 1.8.
- VII in Metric, division of a line at the close of a foot, diaeresis, Aristid.Quint. 1.24.
- VIII Math., δ. λόγου transformation of a ratio dividendo, Euc. 5Def. 15; κατὰ διαίρεσιν Archim. Sph.Cyl. 2.6.
- IX division of troops, of the Roman cohors, J. AJ 7.14.9.
I sent. material y concr.
1 medic. incisión, corte
ἐν οἷς μὲν γάρ ἐστι διὰ μιῆς τομῆς ἡ χειρουργία, χρῆ ποιέεσθαι ταχεῖαν τὴν διαίρεσιν
(en las intervenciones) en las que la cirugía es por medio de un único corte, es necesario que la incisión se haga rápidamenteδιαδετέον τὸν βραχίονα πρὸ τῆς διαιρέσεως τελαμῶνι εὐτόνῳ
• disección
ἐν ταῖς διαιρέσεσι τῶν ζώων
τῶν ἐμβρύων
• operación quirúrgica
σ[οφ]οὺς ἰατροὺς ἐπὶ διαίρεσιν παρακαλοῦντες
• corte, herida
κατὰ δὲ τὴν αὐτὴν διαίρεσιν
en la misma heridaμεγάλης δὲ γενομένης διαιρέσεως
διαιρέσεις τοῦ σώματος
2 anat. corte, división, hoyuelo
3 métr. división, separación de las palabras al final de pie, e.d., coincidencia del final de palabra c. el final de pie, diéresis
ἡ γὰρ εἰς ὅμοια μέρη δ. μᾶλλον ἢ τομὴ καλεῖται
pues la división en partes iguales es llamada diéresis mejor que cesura
4 gram. acción de deshacer un diptongo en dos sílabas, diéresis A.D.Pron.87.2, An.Bachm.2.367.3.
5 mús. división, separación entre los diferentes sonidos,
διάστημα
‘intervalo’
II ref. cosas o pers.
1 acción de dividir, distribuir o repartir, reparto, distribución
τῆς ... ἀρχῆς
τῶν ἀνδρῶν
τῶν δυνάμεων
τῶν σατραπειῶν
χαρισμάτων
διακονιῶν
ἐνεργημάτων
δ. τῶν κατὰ τὴν κληρονομίαν
κρίσεως ... περὶ διαιρέσεως ἀμπελῶνος
τῶν δούλων
• división, reparto de tierras IEphesos 4.13 (III a.C.), Plb.3.40.9, D.H.3.70,
διαιρέσεις ἀπὸ τῶ[ν] ἀγρῶν καὶ τῶν ἀργῶν
δ. κατὰ κληρουχίαν
• recuento de los votos y distribución a una y otra parte
ἐν διαιρέσει
2 acción de separar, separación, división en un relato unos hechos de otros, Plb.32.11.3,
ἀποστροφῇ καὶ διαιρέσει τοῦ ποταμοῦ
τῶν δυσφόρων ... διαιρέσεις
despiece de las cosas dífíciles de transportarξύλων σ[υνθέσ]ιος καὶ διαιρέσιο[ς
por el ensamblaje y desensamblaje de maderasκατὰ διαίρεσιν
por separado
• separación de los cónyuges
οὐ διαιρέσεως παρακολουθησάσης
3 acción de repartir o distribuir, división en partes
τὰ πρὸς βορρᾶν ἐστὶ πρῶτα τῆς εἰς δύο διαιρέσεως
las partes del norte son las primeras de la división en dosτοῦ λόγου
τῆς φιλοσοφίας
μέγιστον εἶναί μοι δοκεῖ τὸ περὶ [τῆς] διαιρέσεως [αὐτῶν καὶ ἀποδείξεως
περὶ ἀγαθοῦ στρατηγοῦ δ.
capítulo acerca del buen general
4 división, período de tiempo
δ. Μεχὶρ ἕως Ἐπείφ
• división militar, cuerpo de tropas
τοὺς ἡγεμόνας τῶν διαιρέσεων
• división de una frase por la puntuación, pausa entre las palabras, Arist.Po.1461a24,
sinón. de ἀνάπαυσις
ἀνομοίους τε καὶ ἀνίσους ποιούμενοι τὰς διαιρέσεις
haciendo divisiones irregulares y desiguales ref. a los diferentes metros que utilizan los poetas líricos en sus estrofas
• del tiempo en mús. diéresis Aristox.Rhyth.7, 18, 19.
5 división, clasificación
ἔστησαν τοὺς ἱερεῖς ἐν διαιρέσεσιν αὐτῶν
colocaron a los sacerdotes según sus divisionesτῆς διαιρέσεως καὶ τομῆς τῶν κεφαλαίων
τῶν πολιτευμάτων
δ. τῆς πολιτείας
clasificación de la ciudadanía en clases socialesἐν διαιρέσεσι
en lotes
III sent. abstr.
1 fil. acción de distinguir, distinción, diferenciación
καίτοι τίνα μείζω διαίρεσιν ἀγνωσίας τε καὶ γνώσεως θήσομεν;
¿y qué mayor diferenciación podemos establecer que la de la ignorancia y el conocimiento?ληπτέον γὰρ τὴν τούτων διαίρεσιν
hay que captar la distinción entre éstas (la democracia y la oligarquía)αἱ καθ' ἕκαστον διαιρέσεις οἷον ἡ θερμότης καὶ ἡ ψυχρότης
τῆς θ' ἡδείας ... καὶ τῆς καλῆς
ἀκριβῆ ποιήσασθαι τὴν διαίρεσιν
que se haga la diferenciación exacta entre los caminos que conducen a la filosofía y a la virtud
• acción de dividir o diferenciar, división, diferenciación
μετὰ διαιρέσεων καὶ τεχνολογίας Ἑλληνικῆς
κιβδήλῳ τῇ διαιρέσει χρώμενοι
ὁ τρόπος τῆς διαιρέσεως
el modo de la división, e.d. el método analítico o dicotómicoop. συναγωγαί
τῶν γενῶν κατ' εἴδη
de los géneros en especiesἡ διὰ τῶν γενῶν δ.
ἄλλος (τόπος) ἐκ διαιρέσεως
otro tópico surge de la división
• acción de separar, separación ref. a las palabras dichas aisladamente y que expresan un concepto,
op. σύνθεσις
• posibilidad de división o diferenciación
ὅσα μὴ ἔχει διαίρεσιν
cuantas cosas no admiten divisiónτὰ ἑπτὰ ... περιέχει δὲ καὶ διαιρέσεις ἄλλας
el siete admite otras divisiones
• fil. estoica división, desmembramiento uno de los procedimientos de la destrucción
(φθορά)
entendida como cambio del que se genera un nuevo ser (γένεσις)
2 geom. y mat. división
δ. λόγου
descomposición de una proporciónκατὰ διαίρεσιν
mediante división o descomposición de los miembros de una proporción
• plu. puntos de división
3 geog. división
εἰς πέντε ζώνας
ἡ τοῦ περιέχοντος ἡμᾶς δ.
4 fil. pitagórica, otro n. del número dos, Theol.Ar.8.
5 división del tiempo como concepto abstr.
τῶν χρόνων τῶν πρακτικῶν
τῶν χρόνων
περιόδων
6 teol. diversidad, separación de las pers. de la Trinidad
δεικνύντας ... τὴν ἐν τῇ τάξει διαίρεσιν
mostrando la diversidad en el rangoδ. τοῦ ἁγίου πνεύματος παρὰ τὸν υἱόν
μία φύσις ἐστίν, ἐπειδὴ πρόσωπον ἓν οὐκ ἔχον εἰς δύο διαίρεσιν
7 gram. corte, descomposición
κατὰ διαίρεσιν ἀναγνωστέον
κατὰ διαίρεσιν
1. verdeling, scheiding:
2. onderscheiding, onderscheid:
3. geneesk. insnijding, incisie.
Strong 1243
1. a distinction, diference.
2. a division, distribution: I Co 12:4-6 (cf. διαιρέω; Cremer, 616).†
- a dividing, division, of money, Hdt.; of spoil, Xen.; ἐν διαιρέσει ψήφων in the reckoning of the votes on either side, Aesch.
-
…Καίσαρι δὲ πρὸς γένους ὢν καὶ θετὸς ἐν διαθήκαις ὑπʼ αὐτοῦ γενόμενος Καῖσαρ ἐκ τοῦδε μετωνομάζετο. ἐπὶ δὲ τῇ διαιρέσει τῇδε μετὰ βραχὺ συμπεσόντες, ὡς εἰκὸς ἦν, ἐς ἀλλήλους ὁ Καῖσαρ αὐτῶν συνέσει τε καὶ ἐμπειρίᾳ προύχων Λέπιδον…
Appian, The Civil Wars
-
…ἔνιοι δεδομένην γείτοσιν, εἰ καὶ τήνδε μετὰ τῆς γῆς ἀπολέσουσι, τάφους τε ἔνιοι πατέρων ἐν τῇ γῇ καὶ διαιρέσεις ἐπὶ τοῖς κλήροις ὡς πατρῴοις, οἱ δὲ καὶ προῖκας γυναικῶν ἐς ταῦτα ἀνηλωμένας ἢ τὴν γῆν παισὶν ἐμπροίκιον δεδομένην…
Appian, The Civil Wars
-
…γὰρ ἔρρειν, ἢ πρόσω τιμὰς νέμειν. πεμπάζετʼ ὀρθῶς ἐκβολὰς ψήφων, ξένοι, τὸ μὴ ʼδικεῖν σέβοντες ἐν διαιρέσει. γνώμης δʼ ἀπούσης πῆμα γίγνεται μέγα, βαλοῦσά τʼ οἶκον ψῆφος ὤρθωσεν μία. ἀνὴρ ὅδʼ ἐκπέφευγεν αἵματος δίκην…
Aeschylus, Eumenides
-
…ἐν πᾶσιν Ἕλλησιν. ἀλλὰ γὰρ ἡμῖν ἔτι καὶ τοῦτο σκεπτέον, ἆρʼ ἄτομον ἤδη ἐστὶ πᾶν ἤ τινα ἔχον διαίρεσιν ἀξίαν ἐπωνυμίας. οὐκοῦν χρὴ σκοπεῖν. δοκεῖ τοίνυν μοι καὶ τοῦτο ἔτι πῃ σχίζεσθαι. κατὰ τί ; τῆς…
Plato, Sophist
-
…, ἐπειδὴ δοκεῖ ταύτῃ, τὴν μακροτέραν πρότερον ἴωμεν · νεαλέστεροι γὰρ ὄντες ῥᾷον αὐτὴν πορευσόμεθα. τὴν δὲ δὴ διαίρεσιν ὅρα. λέγε. τὰ πεζὰ ἡμῖν τῶν ἡμέρων, ὅσαπερ ἀγελαῖα, διῃρημένα ἐστὶ φύσει δίχα. τίνι ;…
Plato, Statesman
-
…, ἦν δʼ ἐγώ, τὸ μὲν ἡδὺ ἀγαθὸν εἶναι, τὸ δὲ ἀνιαρὸν κακόν. τὴν δὲ Προδίκου τοῦδε διαίρεσιν τῶν ὀνομάτων παραιτοῦμαι · εἴτε γὰρ ἡδὺ εἴτε τερπνὸν λέγεις εἴτε χαρτόν, εἴτε ὁπόθεν καὶ ὅπως χαίρεις τὰ τοιαῦτα…
Plato, Protagoras
-
…τε καὶ ἐπὶ πάντα μέθοδον. λέγεις εὖ, καὶ ταῦτα ταύτῃ ποιητέον. κατὰ δὴ τὸν παρεληλυθότα τρόπον τῆς διαιρέσεως ἔγωγέ μοι καὶ νῦν φαίνομαι δύο καθορᾶν εἴδη τῆς μιμητικῆς · τὴν δὲ ζητουμένην ἰδέαν, ἐν ὁποτέρῳ ποθʼ ἡμῖν…
Plato, Sophist
-
…. ναί. διέλωμεν τοίνυν αὐτὴν δύο μέρη · δεῖ γὰρ δὴ πρὸς ὃ νῦν σπεύδομεν. λέγοις ἂν τὴν διαίρεσιν ὅπῃ. τῇδε · τὸ μὲν κατὰ τὴν πρὸς ἄλληλα μεγέθους καὶ σμικρότητος κοινωνίαν, τὸ δὲ τὸ κατὰ τὴν…
Plato, Statesman
-
…ὅτι νόησις πρὸς δόξαν, ἐπιστήμην πρὸς πίστιν καὶ διάνοιαν πρὸς εἰκασίαν · τὴν δʼ ἐφʼ οἷς ταῦτα ἀναλογίαν καὶ διαίρεσιν διχῇ ἑκατέρου, δοξαστοῦ τε καὶ νοητοῦ, ἐῶμεν, ὦ Γλαύκων, ἵνα μὴ ἡμᾶς πολλαπλασίων λόγων ἐμπλήσῃ ἢ…
Plato, Republic
-
…γὰρ ἀπὸ τῶν ἄλλων εὐθὺς διαχωρίζειν τὸ ζητούμενον, ἂν ὀρθῶς ἔχῃ, καθάπερ ὀλίγον σὺ πρότερον οἰηθεὶς ἔχειν τὴν διαίρεσιν ἐπέσπευσας τὸν λόγον, ἰδὼν ἐπʼ ἀνθρώπους πορευόμενον · ἀλλὰ γάρ, ὦ φίλε, λεπτουργεῖν οὐκ ἀσφαλές, διὰ…
Plato, Statesman