διαιρετήρ
διαιρ-ετήρ, ῆρος, ὁ,
- = δατητής, EM 249.46.
1 liquidador, tal vez una especie de perito contable
διὰ ψή]φους ποεῖσθαι διαιρ[ετῆρα] τῷ πλήθ[ει τὸ]ν Ἀν[τιπά]τρου σύμμαχον
2 que reparte, que distribuye
διαιρετῆρες· μερισταί
διαιρετήρ, ῆρος, ὁ, = διαιρέτης, EM.