δαιμονιάω
δαιμονιάω, to be possessed of a God
δαιμονι-άω,
- to be possessed of a God, Phld. D. 1.18.
estar poseído
τῷ ἐ[γκαθ]ειμ[ένῳ] θείῳ δ.
• en lit. crist. estar poseído por el demonio Iust.Phil.2Apol.1.2, Pall.H.Laus.17.11, Clem.Al.Ecl.15
• fig. estar como poseído, estar enloquecido
τὸ πλῆθος
δαιμονιάω, Sp., = δαιμονάω.