δαιμόνιον
δαιμόνιον, divine being, spirit
- divine Power, Divinity, Hdt. 5.87, E. Ba. 894 (lyr.), Isoc. 1.13, Pl. R. 382e, etc.; τὸ δαιμόνιον ἄρʼ ἢ θεὸς ἢ θεοῦ ἔργον Arist. Rh. 1398a15, cf. 1419a9; οἱ θεοὶ εἴσονται καὶ τὸ δ. D. 19.239; φοβεῖσθαι μή τι δ. πράγματʼ ἐλαύνῃ some fatality, Id. 9.54; τὰ τοῦ δ. the favours of fortune, Pl. Epin. 992d.
- II inferior divine being, μεταξὺ θεοῦ τε καὶ θνητοῦ Id. Smp. 202e; καινὰ δ. εἰσφέρειν X. Mem. 1.1.2, Pl. Ap. 24c, cf. Vett.Val. 67.5, etc.; applied to the ‘genius’ of Socrates, X. Mem. 1.1.2, Pl. Ap. 40a, Tht. 151a, Euthphr. 3b.
- 2 evil spirit, δ. φαῦλα Chrysipp.Stoic. 2.338, cf. LXX De. 32.17, To. 3.8, Ev.Matt. 7.22, al., PMag.Lond. 1.46.120 (iv A. D.).
I en la esfera de lo divino
1 la divinidad frec. equivale a οἱ θεοί y a θεῖον Hdt.5.87, E.Ph.352, E.Ba.894, Isoc.1.13, Theopomp.Hist.344, Phld.Mus.4.4.7,
οἱ θεοὶ δ' εἴσονται καὶ τὸ δ.
πολὺς ... τοῦ λόγου ἐς τὸ θεῖον ἀφήκει καὶ τὸ δ.
ἀψευδὲς τὸ δ. τε καὶ τὸ θεῖον
τὰ τοῦ δαιμονίου
los dones de la divinidadπερὶ τῆς τοῦ [δ]αιμονίου φύσεως
2 divinidad individualizada, pero indefinida
θεοὺς οὓς ἡ πόλις νομίζει οὐ νομίζοντα, ἕτερα δὲ δαιμόνια καινά
οἷον τί τὸ δ. ἐστι· ἆρα θεὸς ἢ θεοῦ ἔργον;
μή τι δ. τὰ πράγματ' ἐλαύνῃ
τᾶς εἰς τὸ δ. εὐσεβείας
ἔχρησεν αὐτῷ τὸ δ.
3 ser supranatural, genio divino
distinto de οἱ θεοί
, entre los dioses y los mortales
• concr. el genio particular socrático
τὸ γιγνόμενόν μοι δ.
• espíritu, demon que interviene de determinada manera las acciones del hombre
δαιμόνια φαῦλα
εἶτα φαίη δαιμόνιόν τι μηνύειν ... τῶν ἱστορικῶν τούτων ἕκαστον
ἀποτροπιασμοὶ ... φαύλων δαιμονίων
4 plu. en religiones monoteístas dioses falsos op. sg. θεός ‘el dios único’
ἔθυσαν δαιμονίοις καὶ οὐ θεῷ
II
1 espíritu en el sent. de aparición
οὐδὲ τὰ δαιμόνια δέδοικας;
ψηλαφήσατέ με ... ὅτι οὐκ εἰμὶ δ. ἀσώματον
2 espíritu impuro que posee al hombre
τοῦ δὲ δαιμονίου πολὺ μᾶλλον ἐπερρωμένου
φεύξεται τὸ δ.
δαιμόνια ἐξεβάλομεν
ἀπόστρεψο[ν] τὸ δ.
τὸ λαοπλάνον δ. ἐλέγξαι
Μένανδρον ... ὑπὸ τῶν δαιμονίων ... γενόμενον
ὑποστησάμενοι τὰς νόσους δαιμόνια εἶναι
3 como fuerza supranatural del mal espíritu maligno
ἀκατάστατον δ. ἐστιν
identificado c. αὐθάδεια
διδασκαλίαι δαιμονίων
• más concr. satán, el demonio
τὸ πονηρὸν δ.
τοῦ δαιμονίου ἡμᾶς νικήσαντος
δαιμονίου φθισήνορος υἱός
1. (naamloze) godheid, goddelijke macht:
2. bovenmenselijk wezen geest, genius, demon:
Strong 1140
1. as in cl.;
(a) the Divine power, Deity (Hdt., Plat., al.);
(b) an inferior divinity, deity or demon (as in magical π, Deiss., BS, 281; MM, Exp., x): ξένα δ., Ac 17:18.
2. (a) in OT, heathen deities, false gods (e.g. De 32:17, Ps 95 (96):5);
(b) in NT, evil spirits, demons: θύουσιν δαιμονίοις, I Co 10:20; διδασκαλίαι δαιμονίων, I Ti 4:1; προσκυνεῖν τὰ δ., Re 9:20; ἄρχων τῶν δ., Mt 9:34; especially (syn. with πνεῦμα ἀκάθαρτον) as operating upon and "possessing" (of. δαιμονίζομαι) men: Mt 11:18, et al.; εἰσέρχεσθαι δ. εἰς. . ., Lk 8:30; δ. ἔχειν, Lk 4:33; δ. ἐκβάλλειν, Mt 7:22 In the phrase πνεῦμα δαιμονίου ἀκαθάρτου, Lk 4:33, the wider cl. usage (1. b) is recognised, ἀκ. being elsewhere in NT, the epithet of πν., and δ. = πν. ἀκ. (v. ICC, in l; Cremer, 168)
1
ὁρκίζω ... σέ, τὸ παρεστὸς Ἀγαθὸν Δαιμόνιον
te conjuro a ti, el Demon Bueno que estás aquí
1.a
φυλακτήριον πρὸς δαιμόνια
amuleto contra démones
ὑποταγήσεταί σοι πᾶν πνεῦμα καὶ δ.
se te someterá todo espíritu y demon
εἰσάκουσόν μου καὶ ἀπόστρεψον τὸ δ. τοῦτο
escúchame y aleja a este demon
καὶ ἔσται σοι τὰ δαιμόνια πάντα ὑπήκοα
y todos los démones serán tus servidores
καὶ παραυτὰ φεύξεται τὸ δ.
y enseguida huirá el demon
εἴτε δ., κατάσχησον αὐτόν
ya sea un demon, conténlo
2
2.a
ὑπόταξόν μοι πᾶν πν(εῦμ)α δαιμονίων φθειροποιούντων ἀκαθάρτων
somete a mí todo espíritu de demonios destructivos e impuros
- Ithe Deity, Lat. numen, or divine operation, Hdt., Eur., etc.: a fatality, Dem.
- IIan inferior divine being, a demon, Xen., Plat.
- 2a demon, evil spirit, NTest.
-
…εἶναι, δαίμονας δὲ οὐ νομίζει ; οὐκ ἔστιν. ὡς ὤνησας ὅτι μόγις ἀπεκρίνω ὑπὸ τουτωνὶ ἀναγκαζόμενος. οὐκοῦν δαιμόνια μὲν φῄς με καὶ νομίζειν καὶ διδάσκειν, εἴτʼ οὖν καινὰ εἴτε παλαιά, ἀλλʼ οὖν δαιμόνιά γε νομίζω κατὰ…
Plato, Apology
-
…ἄνδρες δικασταί ὑμᾶς γὰρ δικαστὰς καλῶν ὀρθῶς ἂν καλοίην θαυμάσιόν τι γέγονεν. ἡ γὰρ εἰωθυῖά μοι μαντικὴ ἡ τοῦ δαιμονίου ἐν μὲν τῷ πρόσθεν χρόνῳ παντὶ πάνυ πυκνὴ ἀεὶ ἦν καὶ πάνυ ἐπὶ σμικροῖς ἐναντιουμένη, εἴ τι μέλλοιμι μὴ…
Plato, Apology
-
…ἀλλʼ οὖν δαιμόνιά γε νομίζω κατὰ τὸν σὸν λόγον, καὶ ταῦτα καὶ διωμόσω ἐν τῇ ἀντιγραφῇ. εἰ δὲ δαιμόνια νομίζω, καὶ δαίμονας δήπου πολλὴ ἀνάγκη νομίζειν μέ ἐστιν · οὐχ οὕτως ἔχει ; ἔχει δή · τίθημι γάρ…
Plato, Apology
-
…ἢ δῆλον δὴ ὅτι κατὰ τὴν γραφὴν ἣν ἐγράψω θεοὺς διδάσκοντα μὴ νομίζειν οὓς ἡ πόλις νομίζει, ἕτερα δὲ δαιμόνια καινά ; οὐ ταῦτα λέγεις ὅτι διδάσκων διαφθείρω ; πάνυ μὲν οὖν σφόδρα ταῦτα λέγω. πρὸς αὐτῶν τοίνυν ,…
Plato, Apology
-
…ὧδε · Σωκράτη φησὶν ἀδικεῖν τούς τε νέους διαφθείροντα καὶ θεοὺς οὓς ἡ πόλις νομίζει οὐ νομίζοντα, ἕτερα δὲ δαιμόνια καινά. τὸ μὲν δὴ ἔγκλημα τοιοῦτόν ἐστιν · τούτου δὲ τοῦ ἐγκλήματος ἓν ἕκαστον ἐξετάσωμεν. φησὶ γὰρ δὴ…
Plato, Apology
-
…ἀναγκαζόμενος. οὐκοῦν δαιμόνια μὲν φῄς με καὶ νομίζειν καὶ διδάσκειν, εἴτʼ οὖν καινὰ εἴτε παλαιά, ἀλλʼ οὖν δαιμόνιά γε νομίζω κατὰ τὸν σὸν λόγον, καὶ ταῦτα καὶ διωμόσω ἐν τῇ ἀντιγραφῇ. εἰ δὲ δαιμόνια νομίζω ,…
Plato, Apology
-
…πρὸς ἀναύδων, ἠέ, παίδων τᾶς ἀμιάντου, ὀᾶ. πενθεῖ δʼ ἄνδρα δόμος στερη θείς τοκέες τʼ ἄπαιδες δαιμόνιʼ ἄχη, ὀᾶ, δυρόμενοι γέροντες τὸ πᾶν δὴ κλύουσιν ἄλγος. τοὶ δʼ ἀνὰ γᾶν Ἀσίαν δὴν οὐκέτι περσονομοῦνται…
Aeschylus, Persians
-
…τείνουσιν πόροι κατιδεῖν ἄφραστοι. ἰάπτει δʼ ἐλπίδων ἀφʼ ὑψιπύργων πανώλεις βροτούς, βίαν δʼ οὔτινʼ ἐξοπλίζει · πᾶν ἄπονον δαιμονίων. ἥμενος ὃν φρόνημά πως αὐτόθεν ἐξέπραξεν ἔμπας ἑδράνων ἐφʼ ἁγνῶν. ἰδέσθω δʼ εἰς ὕβριν βρότειον, οἵα νεάζει…
Aeschylus, Suppliant Women
-
…τοῦτʼ ἀφῖχθε μωρίας ἢ παρανοίας ἢ οὐκ ἔχω τί λέγω πολλάκις γὰρ ἔμοιγʼ ἐπελήλυθε καὶ τοῦτο φοβεῖσθαι, μή τι δαιμόνιον τὰ πράγματʼ ἐλαύνῃ, ὥστε λοιδορίας, φθόνου, σκώμματος, ἧστινος ἂν τύχηθʼ ἕνεκʼ αἰτίας ἀνθρώπους μισθωτούς, ὧν…
Demosthenes, Speeches
-
…· ἐκεῖνο μὲν γὰρ τῆς τῶν χρημάτων εὐπορίας σημεῖον, τοῦτο δὲ τῆς τῶν τρόπων καλοκαγαθίας τεκμήριον. τίμα τὸ δαιμόνιον ἀεὶ μέν, μάλιστα δὲ μετὰ τῆς πόλεως · οὕτω γὰρ δόξεις ἅμα τε τοῖς θεοῖς θύειν καὶ τοῖς νόμοις…
Isocrates, Speeches