δαιμονιάρχης
δαιμονιάρχης, ruler of demons
δαιμονι-άρχης, ου, ὁ,
- ruler of demons, Lact. Inst. 2.14.6.
príncipe de los demonios Lact.Inst.2.14.6, pero cf.
δαιμονι·άρχης, ου (ὁ) prince des démons, Herm.
Étym. δαιμόνιον, ἄρχω.