διαδορατίζομαι
διαδορατίζομαι, fight with spears
διαδορᾰτ-ίζομαι,
- fight with spears, and generally, contend in battle, Plb. 5.84.2, J. BJ 5.3.3, M.Ant. 4.3: metaph., ‘break a lance’, contend, Longin. 13.4 (and so perh. in M.Ant. l.c.).
luchar con lanza, alancear, luchar
οἱ πυργομαχοῦντες ἐκ χειρὸς ταῖς σαρίσαις διαδορατιζόμενοι
διαδορατισθέντες
atravesados por la lanza
• fig. luchar abiertamente
(Πλάτων) πρὸς Ὅμηρον ... οἱονεὶ διαδορατιζόμενος
δια·δορατίζομαι [ρᾰ] (seul. ao. pass.) transpercer ou frapper d’un coup de lance : διαδορατισθέντες, M. Ant. 4, 3, percés de coups de lance ||
Moy. (seul. prés.)
1 combattre avec la lance, Pol. 5, 84, 2 ||
2 engager des escarmouches, Lgn 13, 4.
διαδορατίζομαι, mit der Lanze gegen Jemand (τινί) wetteifern, gegen ihn kämpfen, Pol. 5.84 ; Longin.