διάκλισις
διάκλισις, a retreat
διά-κλῐσις, εως, ἡ,
- avoidance of battle, retreat, Plu. Pyrrh. 21.
retirada
οἱ δὲ Ῥωμαῖοι τὰς διακλίσεις ... οὐκ ἔχοντες
διάκλισις, εως (ἡ) [ῐσ] action de se détourner, retraite, Plut. Pyrrh. 21.
Étym. διακλίνω.
διάκλισις, ἡ, das Ausweichen, Plut. Pyrrh. 21.
διάκλισις
διάκλῐσις, εως
- a retreat, Plut.