διάμορφος
διάμορφος, endued with various forms
διάμορφος, ον,
- endued with various forms, Emp. 21.7.
- II διάμορφον, = μανδραγόρας, prob. in I.s.-Dsc. 4.75.
I
1 de variadas formas
διάμορφα καὶ ἄνδιχα πάντα πέλονται
2 deforme, feo
διάμορφον Σωκράτην ἀπώλεσεν
II bot., subst., otro n. de la mandrágora Ps.Dsc.4.75.
διά·μορφος, ος, ον, enveloppé ou revêtu d’une forme, Empéd. 126 Mullach.
Étym. διά, μορφή.
διάμορφος, gestaltet, Empedocl. 74.