διαπατάω
διαπατάω, deceive utterly
διᾰπᾰτάω,
- deceive utterly, Pl. Lg. 738e, Ph. 2.92:—Pass., Arist. HA 496b5.
engañar totalmente
αὐτόν
ἡ δὲ Μαγνῆτις (λίθος) διαπατᾷ τὴν ὄψιν, ὡς δοκεῖν ἀργύριον εἶναι
• en v. pas. estar totalmente equivocado
διηπατημένη ... δόξα
• subst.
τὸ διηπατημένον
lo equivocadoοἱ νομίζοντες (πλεύμονα) εἶναι κενὸν διηπάτηνται
los que creen que el pulmón está vacío están equivocados de parte a parteὁ Καικίλιος ... πάνυ διηπάτηται
δι·απατάω-ῶ [ᾰπᾰ] tromper complètement, Plat. Leg. 738e ; au pass. Arstt. H.A. 1, 17, 7.
διαπατάω, verstärktes ἀπατάω, Plat. Legg. V.738e ; Arist. H.A. 1.17 u. Sp.