δικαιονόμος
δικαιονόμος, juridicus
δῐκαιο-νόμος, ον, =
- juridicus, D.C. 78.22.
juez trad. de lat. iuridicus D.C.78.22.1.
δικαιο·νόμος, ου (ὁ) [ῐ] qui administre la justice, qui rend la justice, DC. 78, 22.
Étym. δίκαιος, νέμω.
δικαιονόμος, ὁ, das Recht verwaltend, der Richter, DC. 78.22.