δυσάγωγος
δυσάγωγος, hard to guide
δῠσ-άγωγος [ᾰ], ον,
- hard to guide, D.H. 2.28, Luc. Abd. 3, 17; ἐπὶ τὸ καλόν D.H. 9.8; of horses, Hippiatr.Praef.
1 de pers. difícil de guiar
τοῖς πολιτικοῖς πλήθεσι ... ἐν οἷς τὸ πλεῖόν ἐστι δ.
οἱ δυσάγωγοι ἐπὶ τὸ καλόν
de soldados sediciososδιὰ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ νοῦ δυσάγωγοι
δ. πρὸς ἀρετὴν τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων
• indócil, obstinado
ὁ γὰρ δ. καὶ δυσπειθὴς ἐγώ
δυσάγωγοί τε καὶ ὀκνηροί
de los judíosὁ δ. Ἰσραήλ
2 medic. difícil de purgar, que cuesta hacerlo evacuar neutr. plu. subst.
τὰ δυσάγωγα
δυσ·άγωγος, ος, ον [ῠᾰ] difficile à conduire, à diriger, en parl. de pers. DH. 2, 28 ; 9, 8 ; Luc. Abd. 3.
Étym. δ. ἀγωγή.
δυσάγωγος, schwer zu leiten ; καὶ δυσπειθής Luc. Abdic. 3 ; Dion.Hal. u. Sp.