δυσαλγής
δυσαλγής, very painful
δῠσ-αλγής, ές,
- very painful, A. Ag. 1165, Plu. Cons.Apoll. 2.106d, Q.S. 14.68.
1 muy doloroso
τύχα
ἕλκωσις
τὰ ... τοῦ θανάτου
τραύματα
μόγος
κάματος
τὸ Ἀλ[εξάν]δριον σχῆμα ... δυ[σαλ]γέστατον
2 cruel Hsch.
δυσ·αλγής, ής, ές [ῠ] qui cause une souffrance cruelle, Eschl. Ag. 1164 ; Plut. M. 106d, 659d ; Q. Sm. 7, 625.
Étym. δ. ἄλγος.
δυσαλγής, ές, schwere Schmerzen verursachend, sehr schmerzlich ; τύχη Aesch. Ag. 1137 ; Plut. Consol. ad Apoll. p. 328 u. a.Sp., wie Qu.Sm. 7.625. Bei Hesych. = ἀσυμπαθής, unempfindlich.
δυσαλγής
δυσ-αλγής, ές
ἄλγος
- very painful, Aesch.