δυσαιανής
δυσαιανής, most melancholy
δῠσ-αιᾱνής, ές,
- most melancholy, βοά A. Pers. 281 (lyr.).
lúgubre
βοά
δυσ·αιανής, ής, ές [ῠᾱν] lamentable, Eschl. Pers. 281.
Étym. δ. αἰανής.
δυσαιανής, [ιᾱ], βοά, jammervoll, Aesch. Pers. 273, Schol. δυσθρήνητος.
δυσαιανής
δυσ-αιᾱνής, ές
- most melancholy, Aesch.