δυσαής
δυσαής, ill-blowing, stormy
- ill-blowing, stormy, ἀνέμοιο δυσαέος Il. 5.865; Ζεφύροιο δ. 23.200, al.: poet. gen. pl. δυσαήων for δυσαέων, Od. 13.99.
- 2 generally, excessive, δ. κρυμός Call. Dian. 115; καῦμα Q.S. 13.134; κῦμα AP 7.739 (Phaedim.).
- II ill-smelling, of a seal, Opp. C. 3.114; φάρμακα Id. H. 4.662.
I
1 desapacible, tormentoso de vientos
καύματος ἒξ ἀνέμοιο δυσαέος ὀρνυμένοιο
Ζέφυρος
κρυμός
2 unido a un viento perjudicial o excesivo de condiciones climáticas o el oleaje
κρυμός
Αἰγαίου κῦμα
καῦμα
• de lugares expuesto a vientos violentos
αἵ τε δυσαεῖς ἐσχατιαὶ Πίνδοιο
II maloliente
φάρμακα
φώκη
III fig. vehemente, violento
χόλος
•Comp. de δυσ- y ἄημι qq.u., c. alarg. del segundo término.
1) widrig wehend, entweder entgegen oder heftig wehend ; Att. Prosa δύσπνοος, Scholl. Od. 12.289 Ζεφύροιο δυσαέος : ἤγουν Λιβὸς δυσπνόου, Apoll. Lex.Hom. p. 60.30 Δυσαέος· δυσπνόου. »βορέαο δυσαέος«. Wohin dies Zitat gehört, ist undeutlich. Homer hat das Wort fünfmal : Od. 5.295 Ζέφυρός τε δυσαής, Il. 23.200, Od. 12.289 Ζεφύροιο δυσαέος, Il. 5.865 ἀνέμοιο δυσαέος, Od. 13.99 ἀνέμων δυσαήων. Vgl. ἀκραής, ἁλιαής, ζαής, ὑπεραής u. s. Herodian. Scholl. Il. 11.297. – Sp. brauchen es von κρυμός, heftige Kälte, Callim. Dian. 115 ; καῦμα, Qu.Sm. 13.134 ; κῦμα, Phaedim. 4 (VII.739).
2) übel riechend ; φάρμακα, Opp. C. 3.114.
[δυσ- 1 + ἄημι.]
Genit. pl. δυσαήων Od. 13.99.
Of winds, blowing with violence, stormy, blustering Il. 5.865, Il. 23.200: Od. 5.295, Od. 12.289, Od. 13.99.
- ill-blowing, stormy, of winds, Hom.; Epic gen. pl. δυσ-αήων for -αέων, Od.