δυσαισθητέω
δυσαισθητέω, to be hardly sensible
δῠσ-αισθητέω,
- to be hardly sensible, Alex.Trall. 1.13.
tener dificultad para sentir o percibir los enfermos de frenitis, Alex.Trall.1.511, c. gen.
κατὰ τὸ ἡγεμονικὸν ἀναισθητεῖν λόγων καὶ ῥήματος ἢ δυσαισθητεῖν
δυσαισθητέω-ῶ [ῠ] être insensible, A. Tr. 1, 45.
Étym. δυσαίσθητος.
δυσαισθητέω, unempfindlich, stumpfsinnig sein, Medic.