δυσαίων
δυσαίων, living a hard life, most miserable
δῠσ-αίων, ωνος, ὁ, ἡ,
- most miserable, Trag. only lyr., A. Th. 926 (prob.), S. OC 151; αἰὼν δ. a life that is no life, E. Hel. 213; δ. ὁ βίος Id. Supp. 960.
1 muy desgraciado
αἰών
ὁ βίος
μόρος
χήρη
οἴμοι δ.
¡ay de mí, desgraciada!
2 funesto, aciago
μοῖρα
δυσ·αίων, ωνος (ὁ, ἡ) [ῠ] dont la vie est malheureuse, infortuné, Soph. O.C. 150 ; Lyc. 314 ; en parl. de la vie elle-même, Eur. Hel. 214, Suppl. 970.
Étym. δ. αἰών.
δυσαίων, ωνος, unglücklich lebend ; Soph. O.C. 149 u. sp.D.; αἰών u. βίος δ., Unglücksleben, Eur. Hel. 214, Suppl. 960.
δυσαίων
δυσ-αίων, ωνος,
- living a hard life, most miserable, Aesch., Soph.; αἰὼν δυσαίων a life that is no life, Eur.