θάλεια

θάλεια [θᾰ], ἡ,

• rich, plentiful,: in Ep. always of banquets, θεῶν ἐν δαιτὶ θαλείῃ Od. 8.76, Hes. Op. 742; θεοῦ ἐς δαῖτα θάλειαν Od. 3.420, cf. 8.99, Il. 7.475; so later, Pherecr. 152; πίνειν ἐν δαιτὶ θ. Hermipp. 82.11; θ. ἑορτὴν ἀγάγωμεν Anacr. 54; Δαὶς θ., πρεσβίστη θεῶν S. Fr. 605; μοῖραν θάλειαν a goodly portion, Pi. N. 10.53; θ. ἥβα bloom of youth, B. 3.89; without δαίς, dub. cj. for θαλάσσης in Alex.Aet. 3.15: in form and accent (cf. ἐλάχεια, λίγεια and Eust. 742.36) a fem. Adj., as if from θαλύς: masc. θαλείοις στέφεσιν Emp. 112.6.
• • II as Subst., = θαλία I, in pl., Pl. R. 573d (nisi hoc legend.).
  • • 2 v. θαλλία II.
  • III as pr. n., Θάλεια, ἡ, one of the Muses, Hes. Th. 77; later, the Muse of Comedy, Θαλίη AP 9.505, cf. Plu. QConv. 2.744f, 746c.
  • • 2 one of the Graces, patroness of festive meetings, ib. Max. cum princip. 778d; Θαλίη in Hes. Th. 909.
  • IV Pythag. name for six, Theol.Ar. 38.

θάλεια, ἡ, bei Hom. in der Vrbdg δαιτὶ θαλείῃ u. δαῖτα θάλειαν, Il. 7.475, Od. 3.420, 8.76, 99, d.i. blühendes, reichliches Mahl ; nach Ath. II.40d bes. vom Opferschmause ; Hes. O. 740 ; Soph. frg. 539 ; Pherecr. Ath. VIII.364b ; ἑορτή Anacr. bei Ath. XV.674c ; Pind. N. 10.53 vrbdt μοῖρα θάλεια ἀγώνων, reichlicher Anteil. Es ist ein einzeln stehendes fem., wie vom masc. θαλύς statt θαλεῖα, vgl. θαλερός u. θαλία u. s. Lehrs Quaest. Ep. p. 166. – Als subst. steht es seit Bekker Plat. Rep. IX.573d, κῶμοι καὶ θάλειαι, früher θαλίαι.

θᾰλεια f. adj.

• 1fruitful ἀγώνων μοῖραν Ἑρμᾷ καὶ σὺν Ἡρακλεῖ διέποντι θάλειαν N. 10.53

θάλεια : fem. adj., δαίς, bounteous, plentiful repast.

θάλεια

• • Ifem. adj. blooming, luxuriant, goodly, bounteous, of banquets, θεῶν ἐν δαιτὶ θαλείῃ Od., etc. No masc. θάλυς occurs, θαλερός being used instead.
  • IIas prop. n. Θάλεια, ἡ, one of the Muses, the blooming one, Hes.; also Θαλίη, Anth. from θάλλω