θαλασσότοκος
θαλασσότοκος, sea-born
θᾰλασσό-τοκος, ον,
- sea-born, Nonn. D. 39.341.
θαλασσό·τοκος, ος, ον [θᾰ] né dans la mer ou de la mer, Nonn. D. 39, 341.
Étym. θ. τίκτω.
θαλασσότοκος, meergeboren, Nonn. D. 39.341.