θαλέθω
θαλέθω, to bloom, flourish
θᾰλέθω, poet. for θάλλω (cf. θᾰλέω),
- bloom, thrive, used by Hom. only in part., θάμνος ἐλαίης . . θαλέθων Od. 23.191, cf. Ibyc. 1.6, A.R. 2.843; βίου θαλέθοντος Emp. 20.3; of men, ἠΐθεοι θαλέθοντες Od. 6.63; θαλέθοντα τόκον IG 14.1363; θαλέθεσκες ἐν εἴαρι AP 11.374 (Maced.); αἰεὶ θαλέθοντι βίῳ Lyr.Adesp. 98 (= Trag.Adesp. 373); σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ swelling, wantoning in fat, Il. 9.467, cf. 23.32: c. acc., ποίην λειμῶνες θαλέθουσιν Theoc. 25.16.
θαλέθω [ᾰ] (seul. prés. et impf. itér.)
1 intr. fleurir, Od. 23, 191 ; A. Rh. 2, 843 ; Poèt. (Plut. M. 116) ; fig. en parl. de pers. Od. 6, 63 ; Anth. 11, 374 ; en parl. de porcs engraissés, Il. 9, 467 ; 23, 32 ||
2 tr. faire pousser, faire croître : ποίην, Thcr. Idyl. 25, 16, l’herbe ||
➳ Prés. ind. 3 sg. θαλέθει, A. Rh. 2, 843 ; 3 pl. θαλέθουσι, Thcr. Idyl. 25, 16 ; dor. θαλέθοισι, Ibyc. 1, 6 ; part. pl. nom. θαλέθοντες, Il. 9, 467 ; 23, 32 ; impf. itér. 2 sg. θαλέθεσκες, Anth. 11, 374 ; 3 sg. θαλέθεσκε, Mosch. 2, 67 (var. θαλέεσκε, v. θαλέω 1).
Étym. θάλλω.
1. intrans. bloeien, volgroeid zijn, krachtig zijn:
2. met acc., causat. laten groeien.
θαλέθω, (= θάλλω), Hom. nur part., Od. 23.191, vom Oelbaum, grünend u. blühend, 6.63 ἠΐθεοι θαλέθοντες, in der Blüte des Alters stehend, σύες θαλέθοντες ἀλοιφῇ, von Fett strotzend, Il. 9.467, 23.32 ; θαλέθουσι Ibyc. 1 ; ὡς ῥόδον θαλέθεσκες Maced. 16 (XI.374). Bei Theocr. 25.16 transit., ποίην λειμῶνες θαλέθουσι, bringen hervor.
θαλέθω
[θάλλω.]
In pres. pple., flourishing, luxuriant: θάμνος ἐλαίης Od. 23.191.
Of youths, lusty, in prime of vigour Od. 6.63.
Of swine: θαλέθοντες ἀλοιφῇ (swelling with fat) Il. 9.467, Il. 23.32.
θαλέθω : parallel form of θάλλω, Od. 23.191; fig., Od. 6.63; ἀλοιφῇ, ‘teeming,’ ‘loaded’ with fat, Il. 9.467, Il. 23.32.
θαλέθω
poet. lengthd. for θάλλω,
- to bloom, flourish, Hom. only in part.; of trees, Od.; of men, Od.; of swine, θαλέθοντες ἀλοιφῇ swelling, wantoning in fat, Il.