θάλαττα, θαλαττεύω, θαλάττιος, etc., Att. for θάλασσα, etc.
θάλαττα,v.θάλασσα.
θάλαττα -ης, ἡ, Ion., Dor. en poët. θάλασσα, zee: βῆ παρὰ θῖνα θαλάσσης hij stapte langs het strand van de zee Il. 19.40; πλείη … γαῖα κακῶν, πλείη δὲ θάλασσα de aarde is vol kwaden en de zee ook Hes. Op. 101; uitbr. zeewater: νηός, ἐν τῷ ἐλαίη τε καὶ θάλασσα ἔνι een tempel waarin een olijfboom en zeewater is Hdt. 8.55.1; overdr.: κακῶν … ὥσπερ θάλασσα κῦμ’ ἄγει alsof de zee een golf van kwaad opstuwt Aeschl. Sept. 758 (lyr.).
θάλαττα, s. θάλασσα, u. eben so die abgeleiteten u. zusammengesetzten.