θνητοειδής
θνητοειδής, of mortal nature
θνητο-ειδής, ές,
- of mortal nature, Pl. Phd. 86a, Plu. QPlat. 2.1002c, Jul. Or. 6.184a, etc.
θνητο·ειδής, ής, ές, convenable pour un mortel, Plut. M. 1002c ; mortel, Plat. Phæd. 86a.
Étym. θν. εἶδος.
θνητοειδής, ές, nach der Art der Sterblichen, sterblich, χορδαί Plat. Phaed. 86a ; Plut.
θνητοειδής
θνητο-ειδής, ές
εἶδος
- of mortal nature, Plat.