θνητογενής
θνητογενής, of mortal race
θνητο-γενής, Dor. θνᾱτ-, ές,
- of mortal race, S. Ant. 835 (anap.), E. HF 799 (lyr.).
θνητο·γενής, ής, ές, né d’un mortel, Soph. Ant. 835 ||
➳ Dor. θνατ. [ᾱ] Eur. H.f. 799.
Étym. θνητός, γίγνομαι.
θνητογενής, ές, sterbliches Geschlechts, καὶ βροτός Soph. Ant. 829 ; in dor. Form θνατογενής, Eur. Herc.Fur. 798.
θνητογενής
γίγνομαι
- of mortal race, Soph., Eur.