κάλυμμα
κάλυμμα, a head-covering
κάλυμμα [ᾰ], ατος, τό, (κᾰλύπτω)
- head-covering, hood, veil, κ. κυάνεον dark veil worn in mourning, Il. 24.93, h.Cer. 42; χρύσεον κ. B. 16.38; ὁ χρησμὸς οὐκέτʼ ἐκ καλυμμάτων ἔσται δεδορκὼς νεογάμου νύμφης δίκην A. Ag. 1178 (but metaph., δείξω τάδʼ ἐκ καλυμμάτων ‘I will lift the veil’, S. Tr. 1078); λεπτῶν ὄμμα διὰ καλυμμάτων ἔχουςʼ E. IT 372, cf. Ar. Lys. 532, Fr. 320.5, Dicaearch. 1.18; κάρα καλύμμασι κρυψάμενον S. Aj. 245 (lyr.); χαλᾶτε πᾶν κάλυμμʼ ἀπʼ ὀφθαλμῶν Id. El. 1468; Μωυσῆς ἐτίθει κ. ἐπὶ τὸ πρόσωπον 2 Ep.Cor. 3.13.
- 2 fishing-net shaped like a sack, Opp. H. 3.82; βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν, of the garment thrown by Clytaemnestra over her husband, A. Ch. 494.
- 3 skull (as the brainʼs covering), Nic. Th. 906.
- 4 grave, AP 7.227 (Diotim.).
- 5 in animals, the covering of the gills of fishes, Arist. HA 505a2; operculum of testaceans, ib. 547b5; eyelid, Poll. 2.66.
- 6 covering of honeycomb, Arist. HA 624b31.
- 7 shell of fruit, Nic. Al. 269.
- 8 shutter, D.S. 20.91.
- 9 sheathing-planks for a roof, IG 2(2).1668.57; but, slabs for closing coffers, ib. 4.1484.57 (Epid., iv B.C.), 11(2).144A 42 (Delos, iv B.C.).
- 10 perh. paving-slab, Milet. 7.60.53.
κάλυμμα, ατος (τὸ) [κᾰ] ce qui sert à couvrir, particul. :
1 voile de femme, qui couvrait toute la figure, excepté les yeux, en retombant sur les épaules, Eschl. Ch. 494 ; Soph. Aj. 245 ; Eur. I.T. 372, etc. ; particul. voile de deuil, Il. 24, 93 ; Hh. Cer. 42 ; fig. Eschl. Ag. 1178 ; à Thèbes, sorte de capuche de femme, Dicéarq. p. 16 ||
2 filet de pêche, en forme de sac, Opp. H. 3, 82 ||
3 tombeau, Anth. 7, 227 ||
4 tête, crâne (c. enveloppe du cerveau) Nic. Th. 906 ||
5 peau d’un fruit, Nic. Al. 269 ||
6 chez les animaux, ouïes des poissons, Arstt. H.A. 1, 13, 6, ou opercule de certains mollusques gastéropodes comme le buccin ou le pourpre, Arstt. H.A. 5, 15, 12 ||
7 rayon de miel, Arstt. H.A. 9, 40, 21 ||
8 volet de fenêtre, DS. 20, 91.
Étym. καλύπτω.
1. hoofdbedekking, hoofddoek, sluier:
2. net:
κάλυμμα, τό, die Verhüllung, Decke, Schleier, bes. zur Verhüllung des Kopfes, wie Thetis zur Trauer über ihren Sohn κάλυμμʼ ἕλε, Il. 24.93, Aesch. Ch. 487 ; κρᾶτα καλύμμασι κρυψάμενον Soph. Aj. 242 ; χαλᾶτε πᾶν κάλυμμʼ ἀπʼ ὀφθαλμῶν El. 1460 ; Eur. I.T. 372 ; Ar. Lys. 532 ; übertr., ὁ χρησμὸς οὐκέτʼ ἐκ καλυμμάτων ἔσται δεδορκώς Aesch. Ag. 1151. – Uebh. Hülle, z.B. der Schädel, als Decke des Gehirns, Nic. Th. 906 ; von der Hülse der Früchte, Al. 269 ; Schale der Muschel u. Schnecke, Arist. H.A. 5.15 ; von den Augenlidern, Poll. 2.66 ; das Grabmal, Diotim. 9 (VII.227).
Bei Opp. H. 3.82 ein rundes, sackförmiges Fischernetz.
Bei Opp. H. 3.82 ein rundes, sackförmiges Fischernetz.
κάλυμμα
τό
[καλυμ-, καλύπτω.]
= καλύπτρη Il. 24.93.
Strong 2571
a covering, veil: II Co 3:13-16.†
κάλυμμα (καλύπτω): veil, Il. 24.93†. (See cuts Nos. 2, 44, 62, 70.)
κάλυμμα, ατος, τό,
κᾰλύπτω
- 1a head-covering used by women, a hood or veil, Il.; worn by brides, Aesch.; a covering put over the face of the dead, Soph.
- 2a grave, Anth.