καράκαλλον
καράκαλλον, a hood
κᾰράκαλλον [ρᾰ], τό,
- hood, AP 11.345, Edict.Diocl. 26.120:—Dim. καρα-κάλλιον, τό, Sammelb. 7033.37 (v A.D.), PMasp. 6ii64 (vi A.D.), Gloss.
καράκαλλον, ου (τὸ) sorte de manteau avec capuchon, Anth. 11, 345.
Étym. cf. lat. caracalla.
καράκαλλον, τό, eine Kappe, Pallad. (IX.345), caracalla, cuculla.
καράκαλλον, ου, τό,
- a hood, Lat. caracalla, Anth.