καταπρηνής

καταπρην-ής, ές,

• down-turned, opp. ὕπτιος, in Hom. always of the hand as used in striking or grasping, πλῆξεν . . χειρὶ καταπρηνεῖ with the flat of his hand, Il. 16.792, cf. Od. 13.164; πεπλήγετο μηρὼ χερσὶ καταπρηνέσσι Il. 15.114; χείρεσσι κ. λαβοῦσα Od. 19.467; ἐς τὸ κ. ῥέποντα Hp. Fract. 40. (Ion. for καταπρανής, q. v.)

καταπρηνής, ές, nach vorn niedergesenkt ; bei Hom. Beiwort von χείρ, die flache, gesenkte Hand, mit der man zum Schlage ansholt, χειρὶ καταπρῃνεῖ ἐλάσας Od. 13.164, πεπλήγετο μηρὼ χερσὶ καταπρηνέσσι Il. 15.114, 398, vgl. 16.792 ; flach daran, darauf gelegt, Od. 19.467. – Die dor. Form καταπρανής hat Hesych., so wie Sp. das • adv. καταπρανῶς .

καταπρηνής

[κατα- 1 + πρηνής.]

Of the hand, down-turned, so turned that the flat of it is brought to bear upon something: χερσὶ καταπρηνέσσιν (with the flat of his hands) Il. 15.114= 398 : = Od. 13.199 [was γ99]. Cf. Il. 16.792 : Od. 13.164, Od. 19.467.

καταπρηνής , ές: ‘down-turned forward,’ only w. χείρ, the flat of the hand.

καταπρηνής κατα-πρηνής, ές

• down-turned, of the hand as used in striking or grasping, χειρὶ καταπρηνεῖ with the flat of his hand, Il.; χείρεσσι καταπρηνέσσι Od.