καταφοβέω
καταφοβέω, to strike with fear
καταφοβ-έω,
- strike with fear, Th. 7.21, Luc. DMeretr. 13.5, D.C. 39.36:—Pass., c. fut. Med., to be greatly afraid of, τι Ar. Ra. 1109 (lyr.): abs., καταφοβηθείς Th. 6.33.
καταφοβέω-ῶ, frapper d’épouvante, acc. DC. 39, 14, etc. ; au pass. être frappé d’épouvante, redouter, acc. Ar. Ran. 1109 ; abs. Thc. 6, 33 ||
➳ Fut. moy. au sens pass. Ar. l. c.
Étym. κατάφοβος.
καταφοβέω, in Furcht und Schrecken setzen, τινά, DC. 39.14 u. öfter;
Pass. sich fürchten, = φοβέομαι, Ar. Ran. 1109.
Pass. sich fürchten, = φοβέομαι, Ar. Ran. 1109.
καταφοβέω
fut. ήσω
- to strike with fear, Thuc.:— Pass., c. fut. mid. to be greatly afraid of, τι Ar.; absol., καταφοβηθείς Thuc.