καταγωνίζομαι
καταγωνίζομαι, to struggle against, prevail against, conquer
κατᾰγων-ίζομαι,
- prevail against, τινας Plb. 2.42.3, al., OGI 553.7 (Xanthus); τὰ αἰσχρὰ τῶν παθῶν Metrod. Herc. 831.19; κ. Ὀδυσσέα περὶ στεφάνου Luc. VH 2.22; ἕλκη διαίτῃ Dam. Isid. 122:—Pass., καταγωνισθῆναι τὰ ὅλα Plb. 3.4.12; ὑπό τινος Luc. Symp. 19.
- 2 contend against, τὴν ἀλήθειαν Plb. 13.5.5, cf. 12.25d. 6.
- II win by a struggle, βασιλείας Ep.Hebr. 11.33.
κατ·αγωνίζομαι (f. ίσομαι, att. -ιοῦμαι) [ᾰγ]
1 lutter contre : τινα, Pol. 2, 42, 3 ; Luc. V.H. 2, 22, etc. contre qqn ; τὴν ἀλήθειαν, Pol. 13, 5, 5, contre la vérité ||
2 vaincre dans un combat, acc. Pol. 2, 45, 4, etc. ; Luc. D. deor. 13, 1 ; Plut. Num. 19 ; en ce sens, au pass. (part. ao. καταγωνισθείς) être vaincu dans un combat : ὑπό τινος, Luc. Conv. 19, par qqn.
καταγωνίζομαι, niederkämpfen, überwältigen, τινά, Pol. 2.45.4, Luc. D.D. 13.1 ; Plut. Num. 19 ; καταγωνισθεὶς ὑπό τινος Luc. conv. 19 ; übh. gegen Einen ankämpfen, Pol. 2.42.5 ; auch τὴν ἀλήθειαν, 13.5.5 ; περὶ στεφάνου, Luc. V.H. 2.22.
Strong 2610
*†
1. to struggle against.
2. to conquer, overcome: He 11:33.†
καταγωνίζομαι
fut. Attic ιοῦμαι
- Dep. to struggle against, prevail against, conquer, Luc.: as Pass., καταγωνισθεὶς ὑπό τινος Luc.