καταιβατός
καταιβατός, by which
καται-βᾰτός, ή, όν, poet. for καταβατός, θύραι . . καταιβαταὶ ἀνθρώποισιν gates
- by which men descend, Od. 13.110.
καταιβατός, ή, όν [βᾰ] par où l’on peut descendre, Od. 13, 110.
Étym. cf. καταβατός.
καταιβατός, poet. = καταβατός, herabsteigend worauf, wodurch man herabsteigen kann, καταιβαταὶ θύραι ἀνθρώποισιν, Eingänge zum Herabsteigen für Menschen, Od. 13.110.
καταιβατός
-ή, -όν
[καται-, κατα- 1 + βα-, βαίνω.]
Affording access for descent, leading to a downward passage: θύραι Od. 13.110.
καταιβατός : to be descended, passable, Od. 13.110†.
καταιβατός
καταιβᾰτός, ή, όν
poet. for καταβατός
- θύραι κ. gates by which men descend, downward-leading, Od.