καταιβάσιος
καταιβάσιος, descending
καται-βάσιος [βᾰ], ον,
- descending, epith. of the thunderbolt, κ. Διὸς ἔγχος Orac. ap. Porph. ap. Eus. PE 6.3; cf. καταβάσιος.
- II of Apollo, as invoked by those who prayed for a return (κατάβασις) to their country, Sch. E. Ph. 1408, Zen. 4.29.
καταιβάσιος, ος, ον [βᾰ]
1 qui descend du ciel, Oracl. (Porph. cité par Eus. P.E. 239c) ||
2 propice au retour, ép. d’Apollon, qu’on invoquait pour rentrer dans sa patrie, Sch.-Eur. Ph. 1408.
Étym. καταιβατός.
καταιβάσιος, niederfahrend, vom Zeus und vom Blitze, Sp. S. auch καταιβάτης. Beiname des Apollo, der um Rückkehr ins Vaterland angerufen wird, Schol. Eur. Phoen. 1416 ; Zenob. 4.29.