καταιβασία
καταιβασία, thunderbolts
καται-βᾰσία, Ep. καταιβασίη, ἡ,
- poet. for κατάβασις, Q.S. 6.484 (pl.).
- II καταιβασίαι thunderbolts, Plu. Vind. 2.555a.
καταιβασία, ας (ἡ) [βᾰ]
1 descente, Q. Sm. 6, 484 ||
2 au pl. signes (foudre, éclairs, etc.) qu’on fait descendre du ciel sur la terre par sortilège, Plut. M. 555a.
Étym. καταιβατός.
καταιβασία, ἡ, p. = κατάβασις, Qu.Sm. 6.484 ; bes. im plur., niederfahrende Blitze u. andere durch Zauber bewirkte Himmelserscheinungen, Plut. S. N. V. 10.