καταληπτικός
καταληπτικός, able to keep in check; able to understand
καταληπ-τικός, ή, όν,
- able to check, τοῦ θορυβητικοῦ Ar. Eq. 1380.
- 2 conveying direct apprehension of an object, κ. φαντασία Stoic. 2.26, etc.; κ. λόγος Phld. Rh. 2.120 S.; τὸ -κόν M.Ant. 4.22. Adv. -κῶς by direct apprehension, Stoic. 2.27; manifestly, φαίνεσθαι Cleom. 1.8.
καταληπτικός, ή, όν :
I act.
1 apte à se saisir de, à retenir, à arrêter : τοῦ θορυβητικοῦ, Ar. Eq. 1380, le tumulte ||
2 apte à saisir par l’intelligence, à comprendre, compréhensif, Plut. M. 899d ; Arr. Epict. 3, 8, 4 ; Luc. Conv. 23 ; τὸ κ. M. Ant. 6, 22, la faculté de comprendre ||
II pass.
1 perçu par l’intelligence, évident, Epict. ||
2 cataleptique, Moschion Mul. pass. 11, p. 69.
Étym. καταλαμβάνω.
1. in staat in toom te houden,
2. begrips-, in staat tot begrip; fil.
καταληπτικός, ή, όν, zum Erfassen, Auffassen, Begreifen geschickt ; φαντασία Luc. Conv. 23, wie Plut. plac.phil. 4.8 ; M.Ant. 4.22 ; S.Emp. pyrrh. 1.68 ; κριτήριον κ. 2.63 ; auch καταληπτικοί, adv.eth. 75 ; κατ. τοῦ θορυβητικοῦ Ar. Eq. 1380 erkl. Schol. προκαταλαμβανόμενος τοὺς ἀκούοντας, ὥστε θόρυβον μὴ κινῆσαι.
καταληπτικός, ή, όν
καταλαβεῖν
- able to keep down or check, c. gen., Ar.