καταληπτός
καταληπτός, to be achieved
καταληπ-τός, ή, όν,
- seized, D.S. 24.1; capable of being seized, Procop. Goth. 3.24; liable, θανάτῳ Id. Vand. 1.4.
- 2 to be achieved, ὅσον . . τὰ πράγματα ἐφαίνετο κ. Th. 3.11; ὅ τι ἂν ἔσω δέκα ἡμερέων ἐμβάλλῃς, πᾶν κ. whatever joint you set within ten days, is manageable, i.e. curable, Hp. Art. 67; σοφίᾳ κ. ἅπαντα Philostr. Her. 10.4.
- 3 capable of being apprehended or grasped, κ. τὸ ἦθος ἐξ εἴδους Cleanth.Stoic. 1.137, al.; λόγῳ, αἰσθήσει κ., Phld. Po. 5.20, Diog.Oen. 4 (-λημπτ-).
- 4 certain, opp. εὔλογος, Herod.Med. ap. Aët. 9.37.
- II Act., πένθος θεόθεν κ. grief that falls on us from the gods, E. Hipp. 1346 (anap.).
καταληπτός, ή, όν :
1 pris, saisi, obtenu, en b. et en mauv. part, fig. πένθος θεόθεν καταληπτόν, Eur. Hipp. 1346, deuil dont on est frappé par les dieux (propr. que l’on reçoit de la part des dieux) ; sel. d’autres, act. qui frappe venant des dieux ||
2 t. de méd. atteint de catalepsie, Hpc. 830e ||
3 qu’on peut saisir, obtenir, atteindre : πράγματα κ. Thc. 3, 11, affaires dont on peut venir à bout, qu’on peut terminer ; σοφίᾳ πάντα κ. Philstr. 721, tout peut être obtenu par la sagesse ||
4 particul. qu’on peut saisir par l’intelligence, compréhensible, Plut. M. 1074d ; Phil. 1, 374 ; Arr. Epict. 4, 4, 13, etc.
Étym. vb. de καταλαμβάνω.
1. grijpbaar:
2. bevatbaar:
3. grijpend, treffend:
καταληπτός, adj. verb. zu καταλαμβάνω, zu ergreifen, zu begreifen, verständlich, Plut. u. a.Sp. oft ; τὰ πράγματα ἐφαίνετο καταληπτά, zu behaupten, Thuc. 3.11 ; – πένθος θεόθεν καταληπτόν läßt sich act. fassen, Trauer, die Einen durch göttliche Fügung trifft, od. die man von den Göttern her erhalten hat, Eur. Hipp. 1347.
Bei Hippocr. = von Krämpfen befallen.
Bei Hippocr. = von Krämpfen befallen.
καταληπτός, ή, όν
verb. adj. of καταλαμβάνω,
- Ito be achieved, Thuc.
- IIact. seizing suddenly; πένθος θεόθεν καταληπτόν grief that falls on us from the gods, Eur.