καταλλακτικός
καταλλακτικός, easy to reconcile, placable
καταλλ-ακτικός, ή, όν,
- easy to reconcile, placable, Arist. EE 1222b2, Rh. 1367b17 (Comp.): c. dat., κ. τοῖς ὑπηκόοις prob. in Muson. Fr. 33 p.122 H.
καταλλακτικός, ή, όν :
1 act. propre à concilier ou à réconcilier, Arstt. Nic. 2, 6 ||
2 pass. d’esprit conciliant, Arstt. Rhet. 1, 9, 31 ||
Cp. -ώτερος, Arstt. Rhet. 1, 9, 31.
Étym. καταλλάσσω.
καταλλακτικός, ή, όν, zum Aussöhnen geeignet u. geschickt, Arist. eud. 2.6 ; – καταλλακτικώτερος, verträglicher, Arist. rhet. 1.9.
καταλλακτικός, ή, όν
- easy to reconcile, placable, Arist.