καταμαντεύομαι
καταμαντεύομαι, to divine, surmise
καταμαντ-εύομαι,
- foretell against or about one, τι τῶν ἐχθρῶν J. BJ 4.4.6; <αὐτὸς> αὑτοῦ σιωπὴν κ. Ath. 15.686c; τοῦτο τῇ πόλει, c. fut. inf., App. Pun. 77.
- 2 divine, surmise, ἐκ τῶν προγεγονότων τὰ μέλλοντα -μαντευόμενοι κρίνομεν Arist. Rh. 1368a31; κ. τὸ μέλλον Plb. 2. 22.7, etc.: c. gen., ἰητροῦ ἐστι -μαντεύσασθαι τῶν τοιούτων Hp. Art. 9; κ. τῆς τῶν ποιημάτων διανοίας Ath. 14.634d; τοῦ εἰκότως συμβαίνοντος Hierocl. in CA 10 p.437 M.; κ. περὶ τῶν γυναικῶν, ὁποῖαι . . Nicostr. ap. Stob. 4.22.102, cf. Gal. 15.907; ὑπέρ τινος Onos. 36.2.
κατα·μαντεύομαι :
1 prédire sur ou contre : τί τινος, Hpc. Art. 785 ; Ath. 686c, qqe ch. sur qqn ; τινι avec l’inf. App. Lib. 77, prédire au sujet de qqn que, etc. ||
2 conjecturer (l’avenir) acc. Arstt. Rhet. 1, 9 ; Pol. 2, 22, 7 ; d’où deviner, interpréter, gén. Ath. 634d ; περί τινος ὁποῖός τις ἔσεται, Nicostr. (Stob. 427, 25), ce que sera qqn.
καταμαντεύομαι, wahrsagen gegen Einen, von Einem, τινός, Ath. XV.686c ; – τινί τι, App. Pun. 77 ; – erraten, τὰ μέλλοντα, Arist. rhet. 1.9, wie Pol. 2.22.7 ; τῆς ποιημάτων διανοίας Ath. XIV.634d ; περὶ τῶν γυναικῶν ὁποῖαί τινες ἔσονται Nicostr. Stob. fl. 70.12.
καταμαντεύομαι
- Dep. to divine, surmise, Arist.