καταμαργέω Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape κατα·μαργέω (seul. part. prés.) être fou, avoir l’esprit égaré, Hdt. 8, 125. Étym. ion. p. *καταμαργάω, de κ. μαργάω. κατα-μαργέω, Ion., razend zijn: κ. φθόνῳ razend zijn van afgunst Hdt. 8.125.1. καταμαργέω, ion. = καταμαργάω.