καταλωφάω

καταλωφάω, Ion. καταλωφέω,

• rest from a thing, κὰδ δέ κʼ ἐμὸν κῆρ λωφήσειε κακῶν Od. 9.459.
• • II trans., give rest from, κούρην δʼ ἐξ ἀχέων . . καταλώφεεν ὕπνος A.R. 3.616.

καταλωφάω, u. καταλωφέω, aufhören lassen, beruhigen ; κούρην δʼ ἐξ ἀχέων ἀδινὸς κατελώφεεν ὕπνος Ap.Rh. 3.616 ; – intr., aufhören, ausruhen, in tmesi, κὰδ δέ κʼ ἐμὸν κῆρ λωφήσειε κακῶν Od. 9.460.

καταλωφάω Ionic -έω fut. ήσω

• to rest from a thing, c. gen., Od.