καταφαρμάσσω

καταφαρμάσσω,

• bewitch with drugs, κατά με ἐφάρμαξας Hdt. 2.181: metaph., τῷ Πλάτωνος λόγῳ Διονύσιον κ. Plu. Dio 14.

καταφαρμάσσω, = καταφαρμακεύω,
   a) vergiften, in tmesi, κατά με ἐφάρμαξας Her. 2.181.
   b) bezaubern, κατεπᾴδων καὶ καταφαρμάσσων τῷ λόγῳ τὸν Διονύσιον Plut. Dion. 14.

καταφαρμάσσω fut. ξω

• to bewitch with drugs, Hdt.