καταφευκτέον
καταφευκτέον, one must fall back upon, have recourse to
κατα-φευκτέον,
- one must fall back upon, have recourse to, ἐπὶ τὰς ἀτυχίας Arist. Rh.Al. 1429a14; ἐπί τινα Luc. Pisc. 3.
καταφευκτέον, vb. du préc. Arstt. Rhet. Al. 8, 16 ; Luc. Pisc. 3.