καυχηματίας
καυχηματίας, boaster, braggart
καυχ-ημᾰτίας, ου, ὁ,
- boaster, braggart, Ptol. Tetr. 159, EM 121.7; boastful, λόγος Sch. Il. 13.373.
καυχηματίας, ου (ὁ) [μᾰ] c. le suiv. Ptol. Tetr. 159.
Étym. καύχημα.
καυχηματίας, ὁ, Großprahler, Prahlhans ; Schol. Ar. Ran. 40 ; vgl. EM. 121.7 ; auch λόγος, Schol. Il. 13.373.